Dıs Basinda Türkiye-AB Iliskileri

ALMANYA BASINI

DEUTSCHLANDRADIO: "AVRUPA BU DEĞİL"

ANKARA, 02/02(BYE)--- Almanya'da yayın yapan Deutschlandradio'nun 01 Şubat 2007 tarihli internet sayfasında, Bettina Klein imzasıyla, Avrupa Parlamentosu Türkiye Raportörü Camiel Eurlings ile yapılan ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan bir mülakat yer almıştır. İnternetten sağlanan mülakatın çevirisi şöyledir:

--Avrupa Parlamentosu Türkiye Raportörü AB Üyelik Adayına Reform Gerçekleştirmesi Konusunda Israr Ediyor--

Avrupa Parlamentosu Türkiye Raportörü Camiel Eurlings, Ankara ile üyelik müzakerelerinin devamını sorguluyor. Eurlings'e göre, müzakerelere ancak Türkiye iç hukukunda ifade özgürlüğüne açıkça yer verdiği takdirde devam edilmelidir. Eurlings, mevcut hukuki düzenlemelerin, radikal Türkleri, Nobel ödüllü yazar Orhan Pamuk'a olduğu gibi, liberal eğilimli aydınlara yönelik tehdit konusunda cesaretlendirdiği görüşünde.

KLEIN: Almanya Federal Meclis Başkan Vekili Wolfgang Thierse, Nobel Edebiyat Ödülü sahibi yazar Orhan Pamuk'un Almanya gezisini iptal etmesi sonrasında Türkiye'ye eleştiriler yöneltti. Thierse, Berliner Zeitung'a yaptığı açıklamalarda, gezinin iptalinin, Türkiye'nin arzu edilen düzeyde fiilen bir hukuk devleti olmadığını gösterdiğini vurguluyor. Hatta Türk milliyetçiliğinin, aydınları ülkeden dışarı çıkmaları konusunda korkutacak derecede güçlü olduğu anlaşılıyor. Thierse, "Türklüğe hakareti" cezalandıran söz konusu kanun maddesinin kaldırılmasını talep ediyor. Bu türden siyasi tartışmaların Türkiye için sancılı olduğu kesin, fakat Avrupa'ya dahil olmak isteyen bir ülkenin bu tartışmalara izin vermesi kaçınılmaz.

Avrupa Birliği üyelik müzakerelerini göz önünde tutarak sonuçlar mı çıkarmalıdır? Bu konuyla ilgili olarak programdan önce Camiel Eurlings ile görüştüm. Kendisi Avrupa Parlamentosu Türkiye Raportörü'dür. Sayın Eurlings'e her şeyden evvel Pamuk'un gezisini iptal etmesinin kendisini düşündürüp düşündürmediğini sordum.

EURLINGS: Evet, bu beni fazlasıyla düşündürüyor. Konu sadece Orhan Pamuk gibi bir Nobel ödüllü yazarın kendisini bugünlerde tehdit altında hissetmesi değil. Avrupa'ya yüzünü çevirmek isteyen ancak insanların ifade özgürlüklerinin olmadığı bir Türkiye ile ilgili ve uzun yıllara dayanan durumun bir parçası söz konusu. Orhan Pamuk ve aramızda artık olmayan Hrant Dink gibi kişiler, dile getirmek istediklerini yıllardır gerçekten dile getiremiyorlar. Bunun çok kötü bir durum olduğu görüşündeyim, çünkü ifade özgürlüğüne sahip olmak, Avrupa'nın en kökten değerleri arasında yer alır. Böyle bir şey 2007 Türkiye'sinde hala söz konusu değil.

KLEIN: Sayın Eurlings, çok açık ifadeler kullanıyorsunuz. Sizce bu yeni gelişmeler ışığında Türkiye'nin üyelik müzakereleri konusunda ne gibi sonuçlar çıkarılmalıdır?

EURLINGS: Yasaları değiştirmeden ileriye doğru bir adım atılamayacağını Türk siyasetçilerinin artık idrak etmelerinin zamanı gelmiştir. Hrant Dink'i şahsen yakından tanırdım. Dink bir provokatör değildi. Çok kibar bir insandı. Çok da gururlu bir Türk'tü. Ermeni kökenliydi fakat Türkiye'nin bir parçası olmaktan da çok gurur duyardı. Kendisi her defasında Türkiye'den yana olduğunu fakat Türkiye'nin, hapse girme korkusu olmaksızın fikirlerin serbestçe ifade edilebildiğinde daha iyi bir ülke olacağına inanıyordu. Bunu bana o kadar sık söylerdi ki... Kendisi de söylediklerinden dolayı tehdit görürdü. Artık Orhan Pamuk'un da tehlikede olduğuna, onun gibi birçok aydının cezaevine gireceğine ve Türk siyasetçilerinin durumun daha fazla böyle devam edemeyeceğini anlamaları gerektiğine inanıyorum. Hrant Dink veya Orhan Pamuk gibi yazar ya da gazeteciler mahkemelere sürüklenmemeli ve hapse atılma tehdidiyle karşı karşıya kalmamalıdır. Bu nedenlerden ötürü de -fakat gerçekte böyle olmuştur- Türkiye'de sanki Türkiye'ye karşı oldukları imajı verilmemelidir. Milliyetçi Türkler, Orhan Pamuk'un Türkiye aleyhine bir şeyler yapması nedeniyle neredeyse hapse atılacağına gerçekten de inanıyor. Bunu Hrant Dink için de düşündüler. Dink, televizyona çıktığında, aslında öyle olmamasına rağmen her defasında sanki Türkiye aleyhine bir şeyler yapmış gibi gösterilirdi, birçok izleyici de bunu tamamen yanlış algılardı.

KLEIN: Az önce Türk siyasetçilerinin artık durumu anlamaları gerektiğini söylediniz. Anlaşılan bugüne kadar anlamadılar. Avrupa, AB ve Avrupa Parlamentosu olarak sizler, Türk Hükümetindeki anlayışa katkıda bulunmak amacıyla neler yapabilirsiniz?

EURLINGS: Çok açık konuşmalı ve güçlü durmalıyız. Türkiye bir üye adayıdır. Bu konuda adil ve dürüst olmalıyız. Ancak adil ve dürüst olmanın anlamı aynı zamanda kendi taleplerimizi unutmamaktır.

Sadece koşulları yerine getirmek isteyen ülkeler Avrupa yolunda ilerleyebilecektir. Avrupa Parlamentosu iki yıl boyunca Türkiye'nin 2002-2004 yılları arasında çok sayıda reformu gerçekleştirdiğini dile getirip durdu, ama bunlar henüz yeterli değil. Büyük bir hızla reformlara devam edilmelidir. Ayrıca Avrupa Parlamentosu, her fırsatta, müzakerelerin ilk yıllarında önceliğin siyasi kriterlerin yerine getirilmesi olduğunu dile getirdi. Şimdilerde masanın üzerinde duran konu da bu zaten. Avrupa Parlamentosu, daha birkaç ay önce Türkiye'nin bu durumu değiştireceği ve ülkede önümüzdeki yıl ifade özgürlüğü ile din ve vicdan özgürlüğünün yanı sıra, kadın haklarının da yerleşeceğini vurguladı. Gerçekle yüzleşme vaktinin geldiğine inanıyorum. Eğer Türk siyasetçileri Avrupa yolunda ilerlemekte ciddiyseler, daha fazla reform yapmalıdırlar.

KLEIN: Yani açık ve net olarak Avrupa Birliği'nin temsilcilerinden ne talep ediyorsunuz? Müzakerelere şimdi nasıl devam edilmelidir?

EURLINGS: Türkiye'ye önümüzdeki yıl içerisinde yasalarını değiştirip, Avrupa'nın yerleşik bir değeri olan ifade özgürlüğünü gerçekten de yasal güvence altına aldığında ancak müzakerelere devam edilebileceğini apaçık söylemeliyiz. Yani Hrant Dink'in dramatik bir biçimde katledilmesinin ve Nobel ödüllü Orhan Pamuk'a yönelik son tehditlerin ardından hiçbir şey olmamış gibi davranamayız. Orhan Pamuk ve Hrant Dink gibi şahsiyetleri bizzat tanıdığınızda, bu kişilerin provokatör değil ne kadar iyi insanlar olduğunu görürsünüz. Avrupalı olmak isteyen bir ülkede, -Türk yasaları bu kişilerin Türkiye karşıtı olarak tanımlanmasına imkan vermesinden dolayı- bunların tehlike altında olmalarına izin verilmemelidir.

KLEIN: Yani sizin açınızdan, önümüzdeki yılda da bir şeyin değişmemesi, mesela "Türklüğe hakareti" cezalandıran ve çok geniş yorumlanarak uygulanan 301. Maddenin değişmemesi, üyelik müzakerelerini kesmek için bir neden teşkil eder mi?

EURLINGS: Sanırım inandırıcı olmalıyız. Türkiye ifade özgürlüğünü güvence altına almadığı takdirde müzakerelere bir şey olmamış gibi devam edemeyiz. Şu anda iyimser kalmak istiyorum, ancak şunu da bilgi olarak vermeliyim: Her defasında kendini tekrarlayan durumların söz konusu olduğu Türkiye gibi bir ülkeyle yıllar boyunca müzakerede bulunduğunuzda, bu hem insanların özgür olmak istediği halde özgür olamadığı Türkiye açısından kötü oluyor, hem de Almanların yahut benim ülkem Hollanda'nın gözünde, Avrupa'nın inandırıcılığı açısından kötü oluyor. Çünkü böyle bir durumda insanlar, Avrupa'ya aday olan bir ülkede eğer bunlar gerçekleşebiliyorsa, tüm Avrupa'nın değerler bakımından artık neyi temsil ettiğini soracaklardır.

KLEIN: Bu mantıklı tutumunuzla arkanıza kimleri alabileceğinizi umuyorsunuz? Şimdiki durumda bile birçok siyasetçi ortaya çıkıp, aksi halde Türkiye'deki radikal odakların güçlenebileceği gerekçesiyle üyelik müzakerelerinin devamının veya kesilmesinin sorgulanmaması gerektiği yönünde uyarıda bulunuyorlar.

EURLINGS: Avrupa Parlamentosunda büyük bir çoğunluğun bulunduğunu sanıyorum. Parlamentoda son raporumu destekleyenlerin oranı neredeyse üçte ikiydi. Birçok teoriye sahip olunabileceğini düşünüyorum. Apaçık söylemeyelim de denilebilir, halının altına süpürelim de denilebilir. Çünkü bu Türkiye için daha iyi olup işini kolaylaştırır. Artık aramızda olmayan Hrant Dink gibi Ortodoks-Rum Patriğinin de bana söyledikleri her defasında aklıma geliyor. Onlar hep şunu söylerdi: "Sayın Eurlings, Türkiye'nin Avrupa yolunun sadece teknik bir yol olmadığı, bir anlamı olduğu ve Türkiye'nin Avrupa'ya giden yolunun gerçekten de Avrupalılaşmaktan geçeceğinin garantisini verin." Sanırım bu, Türkiye'ye adil davrandığımız ve onların üyelik adaylığını sorgulamadığımızı anlatan yardım niteliğindeki tek mesajdır. Ancak sorgulamadığımız bir husus da kendi inandırıcılığımız ve koşullarımızdır. Sanırım Ankara tarafından açıkça anlaşılan tek nokta, adil ve tutarlı bir müzakere stratejisinin varlığıdır.

ALMANYA'NIN SESİ RADYOSU: "LAGENDİJK'TEN 301. MADDE MEKTUBU"

ANKARA, 02/02(BYE)--- Almanya'nın Sesi Radyosunun 2 Şubat 2007 tarihli Türkçe internet sayfasında, yukarıdaki başlık altında Brüksel çıkışlı bir haber yer almıştır. İnternetten sağlanan haber şöyledir:

Türkiye-AB Karma Parlamento Komisyonu Eşbaşkanı Joost Lagendijk, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ve Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Deniz Baykal'a hitaben yazdığı açık mektupta, Türk Ceza Kanunu'nun (TCK) 301. maddesinin değiştirilmesini istedi. Hrant Dink'in öldürülmesinin ardından ikinci haftanın geride kaldığına işaret eden Lagendijk, dün basına dağıttığı "açık mektup" başlıklı yazısında, "100 binden fazla insanın katıldığı cenaze merasiminin ardından, artık harekete geçme zamanının geldiğini" kaydetti. Herkesin üzerinde uzlaştığı konunun, "Türkiye'de son iki yılda artan aşırı milliyetçilik ve hoşgörüsüzlük ikliminin Hrant Dink cinayetiyle öyle veya böyle bir şekilde ilgisinin bulunduğunu" dile getiren Lagendijk, TCK'nın 301. maddesinin bu iklimi temsil eden bir sembol olduğunu ifade etti. Lagendijk, Avrupa ülkelerinde de benzeri maddelerin bulunduğuna, ancak bu maddelerde millet kavramının değil, devletin söz konusu olduğunu ve devlet görevlilerine veya kurumlarına hakaret edenlerin hapis cezası alabileceğine dikkat çekti.

Türkiye-AB Karma Parlamento Komisyonu Eşbaşkanı, "Mevcut haliyle ve mevcut yorumuyla 301. madde insan hayatının tehlikeye atılmasına yol açıyor" ifadesini kullandı.

DER TAGESSPIEGEL: "PAMUK'UN UYARISI"

BERLİN, 02/02 (BYE)--- Tirajı günde 146 bin 600 olan liberal eğilimli Der Tagesspiegel gazetesinin 2 Şubat 2007 tarihli sayısında, Faruk Şen imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan yorumun çevirisi şöyledir:

--Türkiye'deki Aşırı Milliyetçiliğin Üstesinden Ancak AB Üyeliği Gelebilir--

Hrant Dink cinayeti ve Orhan Pamuk'un Almanya gezisini iptal etmesinden beri, Türkiye'de baş gösteren ve terörist bir boyutta kendisini hissettirme tehlikesine sahip olan yeni aşırı milliyetçilik dalgası, endişe verici bir şekilde Avrupa kamuoyunda yer edinmeye başlıyor.

Maalesef bu suretle Türkiye'nin AB üyeliği lobisi zayıflama belirtileri gösterecektir. Olaylar Avrupa perspektifinin Türkiye için ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. Türkler için geçerli olan, ortak bir Avrupa evinde ve çok uluslu bir devlete yakışır bir şekilde bir ulusal hissiyat oluşturmaktır. Aşırı milliyetçiler Türkiye'nin çıkarlarına ters davranıyorlar. Dink cinayetine verilen tepkiler halkın bunun bilincinde olduğunu gösteriyor. Bu yüzden ülkenin Avrupa perspektifi devam etmek zorundadır.

Aralık 2006 yılından bu yana, Türkiye'nin AB üyeliği son derece sorgulanmaya başladı. Fakat Avrupa kapıyı henüz tam anlamıyla kapamış değil. AB Dışişleri Bakanları Toplantısında, Türkiye-AB müzakerelerinde 35 ana başlıktan 8'inin görüşülmesinin durdurulması mutabakatında, ne Türkiye'nin üyelik taraftarları ne de karşıtları tam olarak taleplerini kabul ettirebildiler. Sürece olumlu yaklaşım hem Avrupa'da hem de Türkiye'de gittikçe azalıyor. Bu süreci Berlusconi ve Schröder gibi geçmişte destekleyenler artık görev başında bulunmuyorlar. Halefleri ise, Türkiye'ye olan tutumda ülkelerinde duraksama oluşmasına neden oldular. Türkiye'nin başka bir AB üyeliği taraftarı Tony Blair'in de görev süresi sona eriyor. Bu arada Jacques Chirac da Fransa'daki iç siyaset alanındaki gelişmeler nedeniyle, Türkiye karşıtı bir tutum sergilemeye başladı. Geriye Türkiye'nin önemli destekleyicisi İspanya kalıyor. Türkiye'deki aşırı milliyetçiliğin nelere mal olabileceğini çok acı bir şekilde Dink cinayeti gösterdi. Avrupa'da genel olarak Türkiye'ye yönelik olumsuz bir hava hakim.

Türkiye'nin 1989 sonrası jeopolitik önemi Batı açısından önem kaybetmeksizin değişime uğradı. Ülke, bir buhran üçgeni içinde yer alıyor. (Avrupa-Yakın Doğu-Kafkaslar) Bütün bu bölgelerde Türkiye'nin çıkarları Batı'nın çıkarlarıyla büyük ölçüde örtüşüyor. Bunun ötesinde Türkiye'nin, Avrupa hatta okyanus ötesi enerji güvenliği konularında da önemli rolü bulunuyor.

Ekonomik açıdan da Türkiye'nin AB üyeliği karşıtları önemli bir yanılgı içinde bulunuyorlar. Türkiye AB üyesi olmadan da önümüzdeki yıllarda sadece pazar değil aynı zamanda üretim merkezi olarak önem kazanmaya devam edecektir. Son üç senede senelik yüzde 10'un üzerinde bir büyüme oranıyla Türkiye sadece jeopolitik önemini değil aynı zamanda ekonomik önemini de korumaya devam ediyor. Bu bağlamda Türkiye'nin önümüzdeki yıllarda AB'ye üye olarak entegre olması, AB kapısının önünde olmasına tercih edilecektir.

Söz konusu ekonomik canlılık sadece Türkiye'ye yaramayacaktır. Özellikle iş sahalarının muhtemel yer değiştirmesi, Türkiye'nin Avrupa entegrasyon sürecindeki öneminin kısa zaman sonra AB için özellikle Avrupa sosyal standartlarının ve rekabet şartlarının yerleşmesi bakımından artmasına neden olacaktır.

AB şu anda izlediği Türkiye politikasını ciddi olarak sorgulamalıdır. Netice itibarıyla Türkiye'nin AB tam üyeliği her iki tarafın çıkarları gereğidir. Ancak bu yol her iki taraf için de açık olmalıdır.

Türkiye bu yolda pragmatik bir şekilde ilerlemeye devam etmelidir. Son olaylar aşırı milliyetçi ideolojinin Türkiye'yi uçuruma sürüklediğini göstermesi bakımından belki de olumlu katkıda bulunmuştur.

FRANKFURTER RUNDSCHAU: "BÖLÜNMÜŞ TÜRKİYE"

BERLİN, 02/02(BYE)--- Tirajı günde 161 bin 300 olan sosyal demokrat eğilimli Frankfurter Rundschau gazetesinin 2 Şubat 2007 tarihli sayısında, Gerd Höhler imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan yorumun geniş özet çevirisi şöyledir:

Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Orhan Pamuk Almanya seyahatinden sonra Belçika'ya gerçekleştirmeyi planladığı seyahatini de iptal etti. Pamuk bunun nedenini açıklamıyor, ancak her şey ortada. Ermeni gazeteci Dink'in öldürülmesinden sonra Pamuk da hayatından endişe ediyor. Pamuk da Dink gibi "Türklüğü aşağılamak" gerekçesiyle yargılanmış ve bu suretle Türk milliyetçilerinin hedefi haline gelmişti.

Dink cinayeti ve Orhan Pamuk'a yönelik kışkırtma hareketi, modern Türkiye'nin kuruluşunun 85. yılında da hala kimliğini bulma mücadelesi verdiğini gösteriyor. Milliyetçi paranoyalar olduğu kadar, Birinci Dünya Savaşı sırasındaki Ermeni takibatlarının tabulaştırılması ya da "Türklüğün aşağılanması"nı cezai fiil kapsamına dahil eden TCK'nın 301. Maddesi de bu kimlik bunalımının dışa vurumudur. Bu tür kanunlara ihtiyaç duyan bir ulusun kendisine verdiği değer hissi ne durumdadır? Bu ulus Ermeni takibatları gibi konuları tabulaştırıp geçmişine perde çekerek, geleceğini nasıl şekillendirebilir?

Türkiye'nin AB adaylığı, Cumhuriyet'in kurulduğu 1923 yılından bu yana için için yanmakta olan kimlik anlaşmazlıklarının yeniden alevlenmesine neden oldu. Köşe yazarı Türker Alkan bu bağlamda, "Toplumumuz kendi içinde bölünüyor" şeklinde yazıyor. Siyasi partiler, yargı, ordu ve güvenlik güçleri içindeki aşırı muhafazakarlar, Türkiye'nin AB adaylığını kendi arpalıkları için bir tehlike olarak görüyorlar. Reformcular ise Avrupa entegrasyonunun ülkelerine demokrasi, siyasi istikrar ve ekonomik refah sağlamasını umut ediyorlar. AB, Türkiye'deki bu iç anlaşmazlığı çözemez, ancak çözülmesine yardımcı olabilir. Bu nedenle, ülkesinin demokratik geleceği için mücadele eden Hrant Dink ve Orhan Pamuk gibi kişilerin güçlendirilmesi amacıyla Türkiye'nin üyelik sürecinin devam ettirilmesi şimdi her zamankinden daha önemlidir.

KÖLNER STADT-ANZEIGER: "SCHAVAN: TÜRKİYE'Yİ AB ÜYESİ OLARAK TASAVVUR ETMEK GÜÇ"

ANKARA, 02/02(BYE)--- Almanya'da yayımlanan Kölner Stadt-Anzeiger gazetesinin 2 Şubat 2007 tarihli sayısında, kna rumuzuyla ve yukarıdaki başlık altında bir haber yer almıştır. İnternetten sağlanan Köln çıkışlı haberin çevirisi şöyledir:

Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Orhan Pamuk'un Almanya gezisini iptali sonrasında, Eğitim ve Bilimsel Araştırma Bakanı Annette Schavan (CDU), Türkiye'nin Avrupa yeterliliğini sorguladı. Bakan, Kölner Stadt-Anzeiger gazetesine yaptığı açıklamada, "Nobel ödülü almış bir kişinin, tarihi olaylara eleştirel bir açıdan ışık tutması nedeniyle yaşamından endişe etmek zorunda kaldığı bir ülke düşünün. Böyle bir ülkeyi AB içinde tasavvur etmek güç" dedi. Tarih olgusunu modern gizleme yöntemleri Avrupa'ya pek uymuyor.

Pamuk'un, Birinci Dünya Savaşı yıllarında Hristiyan Ermenilere yönelik kitlesel katliamlar konusundaki duruşu nedeniyle saldırılara maruz kalmasını Schavan, "medeniyetler arası diyalogda daha yapılması gereken çok şeye bir işaret" olarak değerlendirdi.

İslam'ın iç çekişmelerinde yaşanan anlaşılması güç zorluklar söz konusu. Türk yazar, salı günü dört Alman kentini kapsayan ziyaret programını iptal etti. Milliyetçi çevreler tarafından kendisine yöneltilen tehditler asıl neden olarak görülüyor. Pamuk'un arkadaşı ve meslektaşı Hrant Dink, 19 Ocak tarihinde İstanbul'da öldürülmüştü.

DIE WELT: "DÜŞMANLARLA DOLU BİR DÜNYADAKİ EFSANEVİ MİLLET"

BERLİN, 02/02(BYE)--- Tirajı günde 251 bin olan muhafazakar sağ eğilimli Die Welt gazetesinin 02 Şubat 2007 tarihli sayısında, Zafer Şenocak imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan yorumun çevirisi şöyledir:

--Orhan Pamuk Olayı, Türkiye'nin Parçalanmışlığını Yansıtıyor ve Avrupalılara, Geride Kaldığını Zannettiklerini Hatırlatıyor--

Türkiye, Avrupa'nın Kuzey Kore’si midir? Türkiye'nin ekonomik dinamizmini ve eriştiği oldukça yüksek küreselleşme seviyesini bilenler ile AB'ye tam üye olma yönündeki çabalarını ciddiye alanlar için bu benzetme pek uygun değilmiş, hatta saçmaymış gibi gelebilir.

Ancak sadece bir tek Türkiye ve gitmek istediği bir tek yön yok. Ülkenin sadece; ilginç karışımlı kültürünü barındıran İstanbul gibi metropolleri, Asya ve Doğu Avrupa'yı fetheden genç ve dinamik yöneticileri, eleştirel aydınları ve düşünce önderleri, gelişen yayınevleri ve renkli bir medya yelpazesi yok.

Bir de "Kuzey Kore" zihniyetiyle yetiştirilmiş ve okullarda hala; kitle katliamı söz konusu olduğunda temizlikten söz edildiği, 80 yıl sonrasında "Anadolu'nun işgalcilerinden kurtarılmasını" askeri törenlerle kutlayan bir devlet ideolojisinin aşılandığı, Anadolu topraklarındaki Ermeni halkının yok edilmesinin haklı çıkarıldığı, devletin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ü efsanevi olarak yüceltildiği, gerçeğin ve tarihin ideolojik algılanışına yönelik her türlü eleştirinin anavatana ihanet olarak görüldüğü ders kitaplarının okutulduğu genç bir halk kitlesi var. Böylece eleştirel vatandaşlar yerine kullar yetiştiriliyor.

Kendisini içerde ve dışarıda düşmanla sarılıymış gibi hisseden halkın bu kesimi, yabancılara karşı nefret dolu ve artık şovenist milliyetçiliğini açıkça sergiliyor. Bu, totaliter toplumun oluşması için olduğu kadar, farklı düşünenlere yönelik cinayetler için de en iyi zemindir. Böylesi bir dünya her Avrupalıya, aşıldığına inandıklarını hatırlatıyor.

Türk aydınlarının ve farklı düşünenlerin; ülkelerinde tehdit edildiklerini hissetmeleri, onlara gözdağı verilmesi ve düşüncelerini özgürce dile getirememeleri, artık kimi şaşırtabilir ki?

Yıldırmanın yöntemi var. Türkiye 1980'li yıllardan beri, yeni fikirlere ve küreselleşmenin baskısıyla normlarına, kendi argümanlarıyla karşı duramayacak kadar çok dışarıya açıldı. Geriye; despotça ve zorbalığa güvenen bir dil kalıyor. Görülmeyen bir devlet mekanizması ve derinden bölünmüş olan ülkenin hangi tehlikenin içine sürüklenmiş olduğunu idrak edemeyen bir hükümet de, saldırgan milliyetçilerin işini kolaylaştırıyor.

Bu hükümet, beş yıl önce ne denli yüksek umut ve hedeflerle göreve gelmişti. Türkiye; tamamen demokratikleşecek, bir hukuk devleti olgunluğuna erişecek, Müslüman dünyasındaki ilk şeffaf devlet olacak, savaşlarla sarsılan Orta Doğu için örnek teşkil edecekti. Avrupa'da da, herkesi olmasa da birçoklarını coşturan bir vizyondu bu. Ancak, Türk hükümetinin bu arada gerçekleştirdiği çok sayıda reform sadece, şimdi kendi kendini yutmakla tehdit eden kocaman bir kağıt kaplan olarak kaldı.

Her şeyi gözetim altında tutan devlet mekanizmasının ve güvenlik organlarının yerini şimdi; düşmancıl, sürekli homurdanan bir atmosfer aldı. Reform baskısı altındaki hükümete ve ürkekçe, özgür düşünce ve eleştirel konuşmalar yapmaya çalışan bağımsız zihniyetlere karşı bir propaganda yapılıyor. Kaldırılması bugüne kadar gerçekleşmeyen esnek bir maddeyle, aydınlar; mahkeme önüne sürükleniyor, teşhir ediliyor ve Türk devleti ile Türk halkının düşmanı olarak karalanıyor.

Bu yanlış gelişmede belirleyici olan, sadece Ankara'daki hükümetin çaresizliği değil, aynı zamanda da geniş halk kitlesinin umursamaz tavrıdır. Anlaşılan, ham milliyetçiliği seferber etmek, demokrasi ve düşünce özgürlüğü için kitleleri harekete geçirmekten daha kolay.

Şu an Türk toplumunun yaşadığı krizde, Avrupa'nın Türkiye karşısında sergilediği kararsız tutumunun da bir rol oynadığı kesin. Ülkenin Avrupa'ya dahil olup olmadığına dair kavga, hükümetin reform gücünü zayıflattı ve demokratik güçlerin yolunda bir engel oldu. Ancak Türkiye, bu durumda sadece kendi kendine yardımcı olabilir. Ülkede, mevcut durumun ülkenin geleceğini karartacağının idrak edilmesi gerekir. Bu durumun devam etmesi, hatta daha da tırmanması halinde, Türkiye ne AB'ye tam bir üye, ne de Avrupa'nın ayrıcalıklı bir ortağı olacaktır. Daha ziyade Avrupa'nın sınırında, kafalarda bir tutam Kuzey Kore zihniyetinin olduğu, ikinci bir Rusya beklenebilir. Bu perspektif Avrupalıları da düşündürmelidir.

DIE WELT: "TÜRKLER ASLINDA BURADA SANILDIĞINDAN DAHA DEMOKRATİK"

BERLİN, 05/02(BYE)--- Tirajı günde 251 bin olan muhafazakar sağ eğilimli Die Welt gazetesinin 5 Şubat 2007 tarihli internet sayfasında, Martina Goy imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan mülakatın çevirisi şöyledir:

--Türk Asıllı Alman Vural Öger'in Entegrasyona Olan İnancı Devam Ediyor. Türkiye'nin AB Üyeliğine Yönelik Bir Hitap--

Turizmci Vural Öger, 1960 yılından beri Almanya'da yaşıyor ve iki seneden beri SPD'nin Avrupa Parlamentosu milletvekili. Martina Goy, Vural Öger ile; Türk imajı, milliyetçilik ve Hamburg şehrinde de başarısızlıkla sonuçlanan entegrasyon politikası üzerine bir mülakat yaptı.

GOY: Sayın Öger, sizi bir Türk-Alman Hamburglu olarak tanımlayabilir miyiz?

ÖGER: Aynen öyle tanımlayabiliriz.

GOY: Peki kendinizi nereli hissediyorsunuz?

ÖGER: Bunu en iyisi bir futbol maçı örneğinde anlatayım. Alman milli takımı başka bir takıma karşı oynadığı zaman kendimi bir Alman olarak hissediyorum. Ama Almanya Türkiye'ye karşı oynarsa, o zaman kendimi bir Türk olarak hissediyorum. Benim için vatan, çocukluk anılarımın oluştuğu yerdir.

GOY: Vatanınız son günlerde yoğun eleştiri alıyor. Gazeteci Hrant Dink öldürüldü, Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Orhan Pamuk suikasta uğrayabileceği korkusuyla ABD'ye kaçtı. İnsafsızca sormak gerekirse, Türkiye'de demokrasinin ve AB üyeliği beklentisinin sonu mu geldi?

ÖGER: Hrant Dink'in cenaze törenine katıldım. Kendisini iyi tanırdım. Ölümü beni çok etkilemiştir. Türkiye için denge unsuru olmuş birisi olarak büyük bir kayıptır. İşlenen cinayeti protesto için İstanbul'da 100 bin kişi bir yürüyüş düzenledi. Benzer protesto eylemleri Anadolu'da da yapıldı. Böyle bir şeyi ben daha önce görmedim. Pamuk ile ilgili meydana gelen gelişmeler tabii ki endişe verici. Ben her şeye rağmen bir hoşgörü ortamının oluşacağına inanıyorum. Türkler genel olarak burada sanıldığından daha demokratiktir.

GOY: Polisin, Dink'in katili ile çekilen fotoğraflarına bakılırsa bu dediğinize inanmak bir hayli zor gözüküyor. Belki de bizler Almanya'da konuya çok eleştirel yaklaşıyoruz, çünkü genel olarak bakılırsa Türk göçmenlerin topluma entegrasyonu başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Bir zamanların misafir işçileri ile Almanlar arasındaki mesafe, baş örtüsü kavgası, namus cinayetleri ve gittikçe artan İslamlaşma ve aşırı milliyetçilik hareketleri nedeniyle günden güne açılıyor.

ÖGER: Durumu bu derece aşırı görmüyorum. Ama 40 senedir söylenen bazı yalanlar var...

GOY: Mesela, "Almanya'nın bir göçmen ülkesi olmadığı" gibi mi?

ÖGER: Aynen öyle. Stoiber'in iddiaları entegrasyonu zorlaştırmıştır. 60'lı yıllarda Almanya'ya gelenlerin yüzde 95'i taşradan gelen vasıfsız kimselerdir. Bunların çocukları, ebeveyn etkisi ve devletin desteği olmadan nasıl yer edinebileceklerdi ki? Buna rağmen şu an Almanya'da 25 bin işçi çocuğu üniversiteye gidiyor. Ayrıca birçoğu müteşebbis, televizyon ve futbol yıldızı olmuştur. Bana göre çok kültürlülük olgusu boşa çıkmamıştır.

GOY: Sinema yıldızı Erol Sander ya da profesyonel futbolcu Yıldıray Baştürk örnekleri birer istisnadır. Gerçekler, Berlin Kreuzberg'te ve Hamburg Harburg ile Wilhelmsburg'ta karşımıza çıkıyor. Buraları Türk yerleşim birimleri olarak, gelecek vizyonu oldukça zayıf olan sosyal odak noktalarıdır.

ÖGER: Ben var olan sorunları önemsizleştirmek niyetinde değilim. Fakat bir neslin daha iyi gelişmesi için iş sahası sağlanması konusunda birlikte gayret gösterirsek, eminim hayatımızı gayet güzel idame ettiririz. Entegrasyon ancak icraat neticesinde oluşacaktır. Bunun için de insanların hissiyatlarıyla haşır neşir olmak lazım.

GOY: Dini mi kastediyorsunuz?

ÖGER: Dine; İslamiyete yönelme, bu hislerin bir sonucudur. Örneğin türban...

GOY: Başörtüsü mü demek istiyorsunuz?

ÖGER: Hayır, türban. Başörtüsü Türkiye'de kırsal kesimde bir nevi gelenektir; köy ağırlıklı yapılanmış başka ülkelerde de olduğu gibi. Türban, İran'daki Humeyni Devrimi sonrası ithal edilmiştir. Bu dönem sonrası Türkiye'de de dini bir sembol haline gelmiştir.

GOY: Almanya'da da kullanımı gittikçe artıyor.

ÖGER: İzin verin anlatayım. Türklerin üçte biri Alevidir. Bu liberal kesim, zaten başörtüsü ya da türban takmaz. Eğitimli orta tabakada da türban kullanımı nadirdir. Özellikle büyük şehirlerin sadece banliyölerinde yoğun bir şekilde türban takılması, büyük şehre göç edenlerin burjuvazi ile karşılaşması sonrasında geçirdiği değişimi gösteriyor. Aynı zamanda kişinin kimlik zorluğu çektiğinin de bir göstergesidir. Gençlerin çoğu kendilerini Türk olarak hissedemiyor. Fakat Alman olarak da hissedemiyor. Bunun sonucu, din vasıtasıyla kendisini bir ayrıma tabi tutuyor. Ben bu durumu bir tepki olarak değerlendiriyorum.

GOY: Bu masum bir bakış açısı değil mi?

ÖGER: Kesinlikle değil. Birçok Türk, kendisini Almanya'da kabul edilmiş olarak görmüyor ve çoğu kimlik bunalımı yaşıyor. Benim göçmenlerden sürekli duyduğum, "neden kötü olaylardan bizler sorumlu tutuluyoruz" sorusudur. Neden eşit fırsatlara sahip değiliz? Dışlananların beyinleri kolay yıkanıyor, camilerdeki vaazlardan kolay etkileniyorlar.

GOY: Bu, meselenin bir boyutu. Peki Türkler entegrasyon için ne yapıyor?

ÖGER: Mesele, suçlu arama meselesi değil, karşılıklı anlayış meselesidir. Çözüm bulmaktan başka seçeneğimiz yok. Almanya'nın demografik yapısına bakın. İnsanların yaşam süresi uzuyor, fakat dünyaya gelen çocuk sayısında gözle görülen bir düşüş var. Bu durumda, Türklerimizi daha iyi eğitmekten başka çaremiz yok.

GOY: Peki bu nasıl gerçekleşecek?

ÖGER: Endüstri dünyası, bu zamana kadar olduğundan daha fazla miktarda yabancıya meslek eğitimi imkanı sağlamalıdır. Gerekirse, politikacılar bu konuda bir kontenjan uygulaması yürürlüğe koymalıdır. Çocuklarımızla ilgilenmeye erken yaşlarda; kreş döneminde başlamalıyız. Okullarda çift dilli eğitime ağırlık verilmelidir. Almanca diline hakimiyet, meslek eğitimi için çok önemlidir. Karşılıklı kültürel hoşgörü çok önemlidir. Benim dedem Türk'tü diyebilmek normal hale gelmelidir. Bunu yapamazsak, gelecekte faturasını ağır öderiz. Felaket tellallığı yapmak istemiyorum. Sanırım, bu sorunları önümüzdeki 10-20 yıl arasında çözeceğiz.

GOY: Bunun maliyetini kim karşılayacak?

ÖGER: Bu bir argüman değil. Lütfen hesaplayınız; bir işsizin, işsiz Türk'ün ve çocuklarının soysal bütçeye ne kadar külfet getirdiğini? Bunun mali külfeti, örneğin kreşlere yapılacak olan yatırımdan çok daha fazladır. Biz bunları SDP olarak, benim de üyesi olduğum Göçmenler Komisyonunda seneler önce talep ettik. Maalesef bu konsept CDU tarafından sulandırıldı. Şimdi zararları aza indirgemek zorundayız.

GOY: Peki bunlar gerçekleşene kadar ne olacak?

ÖGER: Türkiye'de ekonomik, siyasi ve sosyal alanlarda olumlu gelişmeler İspanyollarda, İtalyanlarda, Yunanlılarda olduğu gibi geri dönüşü sağlayacaktır. Bu açıdan Türkiye'nin AB üyeliği önem kazanmaktadır. Türkiye'deki olumlu gelişmeler, Almanlarla Türklerin ilişkilerine de olumlu olarak yansıyacaktır. Avrupa'nın küresel bir güç olarak gelişmesinde, Türkiye'nin AB ortağı olarak sahip olduğu stratejik önem çok büyüktür. Türkiye, laik bir devlet olarak Yakın Doğu ve İslam dünyası için vazgeçilmezdir. Serbest ekonomi piyasasının ve demokrasinin İslami bir toplulukta işleyebileceğine örnek teşkil eden yegane ülke Türkiye'dir.

BERLINER ZEITUNG: "GÖÇ NASIL YÖNLENDİRİLEBİLİR?"

BERLİN, 06/02(BYE)--- Tirajı günde 184 bin 700 olan liberal eğilimli Berliner Zeitung'un 6 Şubat 2007 tarihli sayısında, Gerold Büchner imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan, Berlin çıkışlı yazının özet çevirisi şöyledir:

--Alman ve İspanyol Bakanlar Berlin'de Toplandılar--

Federal İçişleri Bakanı Wolfgang Schaeuble, dün Berlin'de gerçekleşen, göç ve genişleme gibi AB sorunlarının tartışıldığı Alman-İspanyol Forumu'nun ilk gününde, göçmenlerin entegrasyonu konusunda karamsar açıklamalarda bulundu. Durumun "nesilden nesile zorlaştığını" söyleyen Bakan, "Türk medyası da dahil olmak üzere, Almanya'daki Türk kökenli halkın büyük bir kesiminin hala küçük bir dünya içinde yaşadığını ve uyum sağlamaya ilgi göstermediğini" belirtti.

Üst düzey katılımın gerçekleştiği toplantıda, İspanya Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Jesus Caldera Sanchez Capitan ise, göçün olumlu etkilerinden söz ederek, son yıllarda ülkesindeki ekonomik büyümenin yarısını, yabancılara borçlu olduklarını söyledi. Göçün getirdiği değişimlerin kabullenilmesi gerektiğini söyleyen İspanyol Bakan, AB'den yabancıların uyumu ve göçün yönlendirilmesi için daha çok gayret göstermesini talep ederek, tam da Schaeuble ve Federal Almanya hükümetinin en hassas noktasına dokundu. Zira, Alman Hükümeti göç konusunda sorumluluğun AB'ye devredilmesine kesinlikle karşı. İspanya yıllardan beri ekonomik kalkınması nedeniyle iş gücü ararken, Almanya'ya şu aşamada göç gerçekleşmiyor.

--Özel Sorun Türkiye--

Forumda en azından uyum yönünde daha fazla çaba harcanması ve hedef ülkenin dilinin öğrenilmesinin merkezi rol oynadığı konusunda geniş ölçüde mutabakat sağlandı. Böylece göçmenlerin sosyal ve siyasal yaşama katılım şanslarının büyük ölçüde iyileşeceğini söyleyen Schaeuble, özellikle ikinci ve üçüncü nesil Müslümanların uyumunun iyileştirilmesi için, Almanya'nın yeni insanların alımında altından kalkamayacağı işlere kalkışmaması gerektiğini dile getirdi.

Türkiye'nin AB'ye girmesi halinde ise, uyum sorunları tamamen yeni bir şekliyle karşımıza çıkacak. Ancak Avrupa Parlamenterlerinin, forumda altını çizdikleri gibi, Türkiye'nin Birliğe alınması uzak bir tarihe ertelenmiş bulunuyor. CDU Milletvekili Elmar Brok'a göre, -gerçi şimdiye kadarki genişleme politikası AB'nin en büyük başarılarından biri olsa da- türbülansa takılan Avrupa Anayasası olmaksızın, AB muhtemelen daha güçlü entegre olmuş çekirdek Avrupa'ya geri çekilecek.

AVUSTURYA BASINI

OBERÖSTERREICHISCHE NACHRICHTEN: "ETKİLER... KIBRIS YENİDEN BLOKE ETME YOLUNA BAŞVURABİLİR"

ANKARA, 02/02(BYE)--- Avusturya'da yayımlanan Oberösterreichische Nachrichten gazetesinin 2 Şubat 2007 tarihli sayısında, yukarıdaki başlık altında bir yorum yer almıştır. İnternetten sağlanan yorumun çevirisi şöyledir:

Bazı açıklamaların aksine, Türkiye ile Kıbrıs arasında patlak veren yeni kavgada "savaş"tan söz etmek yersiz. Sözel düellonun ilk anlarında çok şey söylenmiş, fakat ardından hızla geri alınmıştı. Buna rağmen, deniz altındaki tahmini petrol hazinesi nedeniyle tarafların karşı karşıya gelme olasılığı ciddiye alınmalıdır.

Çünkü adanın birleşme görüşmelerine yeniden başlanması hedefi bakımından, bu ihtilaf yeni bir engel anlamına gelecek. Ayrıca Türkiye ile yürütülen AB üyelik müzakereleri açısından da, bu anlaşmazlıklar ağır bir yüke dönüşebilir. Daha kısa bir süre öncesine kadar sanki Türkiye'nin Kıbrıs'a liman ve hava alanlarını açması ve Kuzey Kıbrıs'a yönelik AB ambargosunun kaldırılması konularında bir çözüme ulaşılıyor gibiydi. Ayrıca, başka müzakere başlıklarının açılması ihtimali de belirmişti. Artık Kıbrıslı Rumlar, Türkiye'nin Beyrut ile Kahire'ye müdahalesine atıfta bulunarak, bloke etme yoluna başvurabilecek.

KURIER: "BÜYÜKELÇİ SELİM YENEL: BU DÜNYANIN SONU DEMEK DEĞİL"

VİYANA, 05/02(BYE)--- Tirajı günde 290 bin olan liberal eğilimli Kurier gazetesinin 5 Şubat 2007 tarihli sayısında, Walter Friedl imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan yazının çevirisi şöyledir:

--Türkiye ile Diyalog Konusundaki Anketin Önce Kurier'e Açıklanan Sonuçlarına Göre, Avusturyalılar Türkiye'nin AB'ye Katılımına Yine Karşı Çıkıyor--

Bundan 400 yıl önce olanlar Avusturyalıların hafızalarına iyice yerleşmiş. Türkiye'nin imajını belirleyen faktörler sorulduğunda, her dört kişiden biri ikinci Türk kuşatmasına işaret ediyor. Bu, Viyana'daki Türkiye Büyükelçisi Selim Yenel'in karşılaştığı acı reçetelerden yalnızca bir tanesi. Bu konuda bir internet anketi yapılmasını isteyen de kendisiydi.

Diplomat, "Hem göçmenler, hem Avusturyalı makamlar ve hem de AB makamlarıyla daha iyi bir diyalog kurabilmek için statükoyu araştırmak istedik" diyor. Bu o kadar kolay değil, çünkü dörtte üçü bulan bir çoğunluk Türkiye'yi bir Avrupa ülkesi olarak görmüyor. Bunun mantıklı sonucu olarak, ankete katılanların yüzde 40'ı bütün şartların yerine getirilmesi ve işçi göçünün gerçekleşmemesi halinde bile katılıma karşı çıkıyor. Yüzde 20'si ise Türkiye'nin "hiçbir zaman" AB üyesi olmaması gerektiği görüşünde.

Buna rağmen Selim Yenel, bardağın yarı yarıya dolu olduğunu düşünüyor. Yenel, "Geriye kalan yüzde 40, Türkiye'nin katılımından yana. İlerde bir referandum yapılacak olursa Avusturyalıların yalnız yüzde 10'unu daha ikna etmemiz gerekecek" diyor.

Göçmenlerin oldukça yavaş gerçekleşen entegrasyonu konusunda da çalışkan Büyükelçinin ikna gücünü kullanması gerekecek, çünkü ankete katılan her iki kişiden biri öncelikle Türk cemaatini bundan sorumlu tutuyor. Diplomat, "Bu pek adil bir yaklaşım değil. Kuşkusuz, bazı kişilerin daha fazla çaba harcaması gerekirdi, ancak aynı oranda eski Avusturya ve Türk hükümetlerinin ihmallerine de işaret etmek gerekir" diyor. Bundan sonra başarılı entegrasyon örneklerini ön plana çıkarmak isteyen Yenel, "Birçok başarılı entegrasyon örneği var, ama kamuoyu bunları bilmiyor" diyor.

Selim Yenel, ankette bazı olumlu unsurların da ortaya çıktığına işaret ederek avunuyor ve "Avusturyalılar muhtemelen Kıbrıs'taki BM birliklerine eskiden asker gönderdikleri (1964-2001) için Kıbrıs ihtilafı konusunda oldukça bilgi sahibi" diyor.

Büyükelçinin umuda kapılmasına yol açan başka sonuçlar da var. Örneğin ankete katılanların büyük çoğunluğu (yüzde 85'i) Boğaz'daki ülkede Atatürk'ün Cumhuriyeti kurmasından bu yana din ile devlet işlerinin birbirinden ayrıldığını biliyor. Ankete göre çoğunluk için Müslüman bir ülkenin AB üyesi olması bir sorun teşkil etmiyor. Yüzde 59 dinin katılım kriteri olmaması gerektiği görüşünde. Hatta yüzde 12'si, Türkiye'nin 11 Eylül teröründen sonra kültürler arası köprü işlevi görebileceğinden (yüzde 43), AB'nin bundan kazanç sağlayacağını düşünüyor.

Peki ya 10-15 yıla kadar Türkiye'nin AB'ye katılımı gerçekleşmezse? Yenel, "Bu dünyanın sonu demek değil. Ama biz tüm sürece adil bir şans tanımak ve Türkiye konusundaki yanlış imajı düzeltmek istiyoruz, çünkü Avrupa, sonunda bizi istemeyecek olursa, en azından bu doğru bilgilere dayanarak yapılsın" diyor.

- Araştırma: Ankete 2670 Kişi Katıldı

- Süre: www.türkei-dialog.at adresindeki internet sayfasına 123.200 giriş yapıldı ve toplam 2670 kişi ankete katıldı. Araştırmaya geçen yıl 19 eylül tarihinde başlanmıştı, 11 Ocak tarihinde de son buldu. Ancak internet sayfası hala devrede. Ayrıca Büyükelçi de 300 kadar mail aldı.

- Katılanlara ilişkin veriler: Ankete katılanların yüzde 80'i erkek, her iki kişiden biri Viyanalı, yüzde 78'i lise veya üniversite mezunu, onda dördü hiç Türkiye'ye gitmemiş.

Anketten örnekler:

- Türkiye bir Avrupa ülkesi mi?

Hayır veya genelde hayır: Yüzde 74,3

Evet veya genelde evet: Yüzde 25,7

- Sizce bir ülkenin Avrupa'ya dahil olup olmadığını hangi faktörler belirliyor?

Kültür: Yüzde 31,9

Coğrafya: Yüzde 30,9

Din: Yüzde 21,5

Tarih: Yüzde 15,7

- Türkiye'nin Avusturya'daki imajını belirleyen faktörler

Çözümü zor Kıbrıs ihtilafı: Yüzde 67,1

PKK ekstremistlerinin terörü: Yüzde 57,2

Turizm ülkesi Türkiye: Yüzde 53,4

17. yüzyıldaki Türk kuşatması: Yüzde 22,1

Avrupa ile Orta Doğu arasında arabuluculuk rolü: Yüzde 17

Ekonomik büyüme dinamizmi: Yüzde 17,1

YUNANİSTAN BASINI

ELEFTHEROTİPİA: "ALLİANOİ'DEKİ ANTİK DÖNEM KALINTILARI İÇİN S.O.S"

ATİNA, 06/02(BYE)--- Tirajı günde 58.121 olan Eleftherotipia gazetesinin 6 Şubat 2007 tarihli sayısında, yukarıdaki başlık altında yayımlanan haber-yorumun çevirisi şöyledir:

AB Parlamentosunun iki Yunan parlamenteri; Panos Beglitis ile Nikos Sifunakis Türkiye'de baraj suları altında kalma tehlikesiyle karşı karşıya bulunan Allianoi arkeolojik sitesinin kurtarılması için AB Komisyonuna ve AB Bakanlar Kuruluna bir çağrıda bulundu. Bergama'ya 18 kilometre uzaklıkta bulunan ve Roma döneminin ünlü kaplıcalarından birisi olan Allianoi, Helenistik dönemden beri sürekli olarak kullanılıyor. Roma döneminden kalma kaplıcalar, Osmanlı döneminde de "Paşa Hamamı" olarak biliniyor ve kullanılıyordu. 1992 yılında restore edilen kaplıcalar halka tekrar açılmış, yabancı ve yerlilerin ilgisini çekmeye başlamıştı. Allianoi'deki sıcak su kaplıcaları (45.5 derece) Bursa'dakilerle birlikte Küçük Asya'nın en iyi kaplıcaları sayılıyor. Antik dönemden kalıntıların olduğu ortaya çıkınca ve kazılar başlayınca, kaplıcalar halka kapandı. Ancak bugün çiftçilerin talep ettiği ancak arkeologların her şeyi tahrip edeceğini savunduğu baraj nedeniyle bu bölge sular altında kalma tehlikesiyle karşı karşıya geldi.

İki AB parlamenteri daha önce Komiser Figuel, Komiser Rehn ve AB Parlamentosu eski Başkanı Borrel'e bu önemli arkeoloji sitesinin ortadan kaybolacağını bildirmişler, Türkiye Başbakanına ve Dışişleri Bakanına konuya ilişkin mektup gönderilmesini sağlamışlardı. Bu girişimler, Türkiye'deki arkeologların ve sivil toplum örgütlerinin de yoğun tepkileriyle birlikte, Allianoi'nin sular altında kalmasını öngören barajla ilgili çalışmaların 2005 yılı Kasım ayına kadar durdurulmasını sağlamıştı. Ancak Türk makamlarının şimdi mart ayı içinde çalışmalara başlamaya kararlı görünmesi üzerine, PASOK'un iki AB parlamenteri, Bakanlar Kurulu ve AB Parlamentosuna başvurarak, "Allianoi arkeoloji sitesinin kurtarılması için şimdiye kadar ne gibi girişimlerde bulunduklarını ayrıntılı olarak öğrenmeyi, Türkiye'den ne cevap aldıklarını, Türkiye'nin arkeolojik siteyi kurtarmak için uygun girişimlerde bulunmayı düşünüp düşünmediğini öğrenmek istediklerini bildirdiler. Ayrıca, iki AB parlamenteri, "AB Komisyonunun ve AB Bakanlar Kurulunun Türkiye ile üyelik görüşmelerinde bu konuyu masaya getirmek niyetinde olup olmadıklarını" soruyor ve "Avrupa'nın önemli kültürel mirasının korunmasının Avrupa ülkeleri tarafından imzalanan anlaşmanın 151. maddesinde yer aldığı ve Avrupa Birliği'nin temel değerlerinden birisi olduğu"nun altını çiziyorlar.

İSVİÇRE BASINI

TAGES-ANZEIGER: "TAKDİR YERİNE TAKİBAT"

BERN, 02/02(BYE)--- Tirajı günde 268 bin olan Tages-Anzeiger gazetesinin 2 Şubat 2007 tarihli sayısında, yukarıdaki başlık altında yayımlanan Claudia Kühner imzalı yorumun çevirisi şöyledir:

Kesin olarak söylenebilecek bir şey var ki, o da Orhan Pamuk'un dün çıktığı Amerika seyahatinin her zamankiler gibi olmadığı. Aslında fahri doktora almak için Almanya ve Belçika'da bekleniyordu. İkisini de herhangi bir sebep göstermeksizin iptal etti. Belli ki, Ermeni gazeteci Hrant Dink'in öldürülmesinden sonra alındığı polis koruması yeterli değil. Yazarın korkusuna sebep olan sadece kendi ülkesindeki fanatik milliyetçiler değil; Kısmen fütursuzca saldırıda bulunabilecek bu milliyetçilerden Avrupa'da da var.

Pamuk "sadece" yeniden huzur bulmak, ve hayatından endişe etmek zorunda kalmamak istemiş olsa bile, ülkesinin Avrupa'ya uygunluğu üzerine tartışmalar yine de körükleniyor haklı olarak. Bu çerçevede Hrant Dink'in cenazesinde yas tutan büyük kalabalık, değişen mantalitenin etkileyici bir sembolüydü. Türklerin bir Ermeni vatandaşı için böyle bir yürüyüşe geçmeleri şimdiye kadar görülmüş bir şey değildi. Bu da gösteriyor ki, bu insanlar kendi tarihleriyle ve 1.Dünya Savaşı sırasındaki Ermeni katliamındaki suçla nihayet hesaplaşmak istiyorlar. Şimdiye kadar buna hiçbir Türk hükümeti bu kadar açıkça cesaret edemedi, sosyal demokratlar bile.

AB ile yapılmak istenen üyelik müzakerelerinin baskısıyla da olsa, gelişmelerin çoğu İslamcı Başbakan Tayyip Erdoğan yönetimi altında gerçekleştirildi. Ancak Erdoğan da şimdiye kadar Türk milliyetçilerine kararlılıkla karşı çıkma durumunda değildi. Ceza Yasasının 301. maddesinin (Türklüğe hakaret) kaldırılmasını isteyen herkes bugün (hala) siyasi olarak bunun altından kalkamayacağı gibi, daha da kötü şeyler bekleyebilir.

Erdoğan birkaç gün önce hükümetinin bu paragrafta iyileştirmeler yapmaya hazır olduğunu açıkladı. Bu, milliyetçilere karşı korkakça, AB açısından da yanlış bir hesap. Bir ülke ancak eleştirel aydınlarını takibat altına almak yerine takdir ederse AB'ye uygun hale gelmiş olur.

ABD BASINI

THE WASHINGTON TIMES: "TÜRKİYE, HRANT DİNK'İN ÖLDÜRÜLMESİNİN ARDINDAN DÜNYA JÜRİSİNİN KARŞISINDA"

ANKARA, 05/02(BYE)--- Amerika'da yayımlanan The Washington Times gazetesinin 4 Şubat 2007 tarihli sayısında, Andrew Borowiec imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında Lefkoşa çıkışlı bir makale yayımlanmıştır. İnternetten sağlanan makalenin çevirisi şöyledir:

Geçen ay Ermeni asıllı Türk gazeteciyi öldüren mermi, Türkiye'yi ve yasal sistemini dünya jürisinin karşısına çıkardı.

Haftalık Agos gazetesi genel yayın yönetmeni Hrant Dink, onun, ülkenin kimliğini, kuruluşlarını ve ordusunu kutsal bir yere koyan bir kavram olan "Türklüğü" küçük düşürdüğünü söyleyen işsiz 17 yaşındaki Ogün Samast yüzünden öldü.

Bu kavramı eleştirenler Türk Ceza Yasasının 301'inci maddesi uyarınca suçlu kabul edildiler. Aralarında Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Orhan Pamuk'un da bulunduğu ünlü yazarlar bu maddeye dayanılarak yargılandılar.

Genç suikastçının kendisine ve kendisi gibi milyonlarca kişiye aşılanan vatanseverlik ilkeleri doğrultusunda hareket ettiği açık. Bu gencin kurbanı ise sistem tarafından korunan bazı yasaları eleştiriyordu ve Ermeni cemaatinin bir üyesiydi.

Türk özgürlük yanlıları, insan hakları örgütleri ve Avrupalı başyazarlar 301'inci maddede değişiklik yapılmasını istediler. Bu maddenin varlığını olduğu şekilde korumak Türkiye'yi muhtemelen Avrupa Birliği'nin dışında tutacaktır. Türkiye'nin AB üyelik müzakereleri de halihazırda yavaş gidiyor.

--AB'ye Katılım Riskli--

İstanbul'da ocak ayının gri gökyüzü altında yapılan Dink'in cenaze törenine katılanlar, "Katil 301" yazılı dövizler taşıdılar.

Avrupa Konseyi Parlamenterler Asamblesi, Türk Ceza Yasasında değişiklikler yapılması için resmi talepte bulundu.

Özgürlük yanlıları, Dink'in suikaste kurban gitmesinin yarattığı baskı altında Türklerin tutumlarının ve yasaların değişmesini umuyor; ancak ülke genelinde yükselen milliyetçilik, cumhurbaşkanlığı ve meclis seçimleri gibi öncelikli konular, öngörülebilir bir gelecekte değişiklik yapılmasını imkansız kılıyor.

Okul çocuklarının güne Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün ünlü deyişi, "Ne mutlu Türküm diyene" sözüyle başladıkları, askerlerin "Bir Türk dünyaya bedeldir" diyerek geçit yaptıkları ülke, şovenizmin kalesi haline geldi.

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın 301'inci maddenin gözden geçirilmiş halini Meclis'e sunacağına söz vermesine rağmen cenaze töreninde bulunmayışı, bu konuda ilerleme kaydedileceği konusunda çok da cesaret verici görünmüyor.

Atina'da yayımlanan Kathimerini gazetesi bu konuda, "Başbakanın milliyetçi oyları kaybetmek istemediği anlaşılıyor" şeklinde yorumda bulundu.

--Eleştirenler Cezalandırıldı--

Avrupa genelinde gazete başlıklarında, şok olunduğu, endişe duyulduğu ifade edildi ve ülkenin, Avrupa'nın etik ve siyasete ilişkin kavramlarını kabul etmemesine rağmen kendi sistemini eleştirilerden korumasının ve sistemi eleştirenleri cezalandırmasının problem olduğundan söz edildi.

İki hafta süren içe dönük araştırmalar ve analizlerin ardından, pek çok analistin Türkiye'nin yara aldığı sonucuna varmasının dışında açık cevaplara ulaşılamadı.

Bir Batılı büyükelçilik, Dink'in öldürülmesinin "Türkiye'de devlet ve topluma yayılan tehlikeli bir çatışma yarattığı" değerlendirmesinde bulundu.

Yunan siyasi analisti Nikos Konstandaras, "Dink'e yönelen mermiler Türkye'nin de ilerisi için umutlarını yaralamıştır. Ülkenin geleceği için verilen mücadele de zora girmiş gibi görünüyor" dedi.

--Atatürk'ün Mirası--

Batı Avrupa'da analistler genellikle Türk milliyetçiliğinin, siyasi inanışlardan ve Atatürk ideolojisinden kaynaklanan efsanelerden beslendiğini kabul ediyorlar.

Kathimerini gazetesinin başlığı "Türkiye'de Karanlık Güçler Yükselişte" şeklindeydi.

Böylece Atatürk'ün ölümünden 70 yıl sonra, onun halka milliyetçilik bilinci ve gururu aşılama çabaları aşağıdaki çözümlenmemiş meseleler nedeniyle tökezledi.

- Türkiye'deki Kürt azınlığın dil ve kültürünün tanınması talebi.

- Birinci Dünya Savaşı sırasında yaklaşık 1.5 milyon Ermeninin katledilmesi ve zorla Suriye çöllerine gönderilmesi. Türkiye bu çapta bir katliamın yapıldığını bugüne kadar kabul etmedi.

- Kendisini Atatürk’ün mirasının ve ülkenin cumhuriyetçi rejiminin bekçisi ilan eden ordunun baskın rolü.

- Türk ordusunun Kıbrıs'ın kuzeyindeki varlığı.

- Kürtlerin kendi kendilerini yönetmelerinin reddedilmesi.

Türk yetkililerin bu konuda yıllar boyunca nadiren yaptığı açıklamalar, yanlış gidişat konusunda bir itiraf veya uzlaşmaya dönük kayda değer bir girişim niyeti ortaya koymadı.

Dolayısıyla Kürtlerin talepleri, cumhuriyetin temelleri altındaki dinamit olarak görülüyor. Resmi kayıtlara göre 300 bin kurbanı olan Ermeni katliamına, Ermenilerin, Türkiye-Rusya savaşında Ruslara yardım etmelerinin neden olduğu söyleniyor.

Türk yetkililer, Türk ordusunun Kıbrıs'taki varlığının Kıbrıslı Türklerin güvenliğinin garanti altına alınması için zorunlu olduğunu ifade ediyorlar.

Türkiye Kıbrıs meselesinde az da olsa uluslararası sempati toplamasına rağmen, Ermeni katliamının yaşandığını ve boyutunu inkar etmesi, Batılı hükümetlerle diplomatik çatışmalara, sorunlara ve kınamalara neden oluyor.

Almanya'nın Nazi suçlarının özellikle de Yahudi soykırımının kefaretini ödemesinin tersine Türkiye, Ermeni meselesinde böylesi bir yaklaşım göstermedi ve 90 yıl önce işlenen suçun kabul edilmesi yönünde uluslararası taleplere cevap vermedi.

--Fransa Baskı Yapıyor--

Türkiye'ye uygulanan baskılara son örnek geçen ekim ayında Fransa Parlamentosu alt kanadında görüşülen Ermeni soykırımının inkarı halinde bir yıl hapis cezası ve ağır para cezası öngören yasa tasarısının kabul edilmesiydi.

Ankara yasa tasarısını ikili ilişkilere "ağır bir darbe" şeklinde nitelendirdi, ancak bunu ekonomik yaptırımlar takip etmedi. Öte yandan Türk ordusu Fransa ile askeri ilişkileri "dondurduğunu" açıkladı.

Türkiye'nin Avrupa Birliği'nin baskısı altında ordunun siyasi rolünün azaltılması konusunda kayda değer adımlar atmasına rağmen, ordu halen ülkenin en saygı duyulan kurumu. Bazı muhalifler ise orduyu "ağır silahlara sahip siyasi bir lobi" şeklinde nitelendiriyor.

Türkiye'de genellikle siyasi kaosun veya uluslararası bir karışıklığın askeri darbeye yol açacağı ileri sürülür ki 20'inci yüzyılda üç kez askeri darbe yapıldı. Her seferinde de ordu siyasi yapılanmayı yoluna koyduktan ve ülkenin istikrarının artık tehdit altında olmadığına kanaat getirdikten sonra kışlaya döndü.

Türkiye'nin AB hevesi yeni değil. "Batıya yönelik" tutum Atatürk tarafından ortaya atıldı. Bazı tarihçiler, Atatürk'ün başarılarını inkar etmeseler de, ulusal zihniyette önemli bir etki yaratmayan reformların yüzeysel olduğunu söylüyorlar.

İslami köktendincilik hevesleri Türkiye çapında yaygınlaşmasına rağmen, pek çok kişiye göre Atatürk, dine müdahalesinin ülkenin Avrupa arzularına başlıca bir engel oluşturacağını düşünmemişti.

AMERİKA'NIN SESİ: "İNGİLTERE İŞÇİ PARTİSİ İÇİNDE TÜRKİYE LOBİSİ KURULDU"

ANKARA, 06/02(BYE)--- Amerika'nın Sesi Radyosunun 06.30-07.00 Türkçe yayınından:

İngiltere'de iktidardaki İşçi Partisi içinde kurulan yeni lobi çalışmalarına başladı.

Ayrıntıları Londra'dan Mevlüt Katık bildiriyor:

İngiltere Parlamentosunda kurulan "Türkiye'nin İşçi Partili Dostları" isimli lobi grubu, Avam Kamarası'nda yapılan açılışla faaliyetlerine başladı. Türk-İngiliz ilişkilerinin geliştirilmesini amaçlayan grubun açılışına iktidardaki İşçi Partisinin Başkanı Hazel Blears ile bazı milletvekilleri katıldı.

İşçi Partisi Londra milletvekillerinden David Lammy ile Londra'nın Haringey Belediyesi Encümen Üyesi Nilgün Ceylan öncülüğünde başlatılan lobi hareketi, ortak demokratik değerlerle ekonomik ve kültürel bağların güçlendirilmesi amacıyla çalışmalarda bulunacak ve iki ülke arasında parlamenterler, akademisyenler, meslek grupları ve iş adamları arasında ziyaret, toplantı ve seminerler vasıtasıyla ilişkilerin gelişmesine katkıda bulunacak. Grubun önemli amaçlarından birisinin de, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılım sürecine tam destek verilmesi ve bu amaçla Avrupa çapında çaba gösterilmesi olduğu kaydedildi. Lobi grubu, bu amaçla Brüksel'de de benzer bir açılış düzenleyecek. Açılışta konuşan Milletvekili David Lammy, İngiltere'deki Türk toplumunu, "İngiltere'deki ikonik toplumlardan birisi" olarak niteledi ve "Sıkıntılarla dolu dünyada Türkiye anahtar bir ortaktır" tanımlamasında bulundu. Lammy, Türkiye'nin İşçi Partili Dostları grubunun faaliyete geçmesini ise, "İngiliz İşçi Partisi tarihinde kilit ve önemli bir an" olarak niteledi.

Açılışta konuşan İşçi Partisi Başkanı Hazel Blears ise, "İngiltere Türk toplumunun İşçi Partisine katılımının zaman aldığını, ancak nihayet gerçekleştiğini" söyledi. İşçi Partisi Başkanı, İngiltere'de yaşayan Türklerin yerel parti teşkilatları vasıtasıyla İşçi Partisinin karar verme süreci ve mekanizmalarına katılmaları çağrısında bulundu ve "Politika fark yaratır. Siyaset onurlu bir iştir" şeklinde konuştu.

Hazel Blears, "Türkiye'nin Avrupa Birliğine katıldığını görmek İşçi Partisi için hayli önemlidir" dedi. Blears, "Türkiye büyük öneme haiz bir ülkedir. Türkiye medeniyetler çatışmasını durdurabilecek bir ülkedir. Ayrıca, Avrupa'nın enerji güvenliğini sağlayacak durumdadır" dedi ve nüfus potansiyelinin çok önemli olduğundan bahsetti. İşçi Partisi Başkanı, "Genç Türkleri Avrupa'da görmek müthiş olur. İşçi Partisinin her kademesinde, Türkiye, tam desteğe sahiptir" dedi. Hazel Blears, Dışişleri Bakanı Beckett ve Avrupa İşleri Bakanı Hoon'un Londra dışında olmaları sebebiyle açılışa katılamadıklarını da hatırlattı. Açılışta konuşan İşçi Partili bir milletvekili ise, "Türkiye'nin davalarının savunulmasında çok sıkı çalışacağız" şeklinde konuştu ve "İngiliz Parlamentosunda Türk kökenli milletvekilleri görmek istiyoruz" dedi.

Türkiye'nin Londra Büyükelçisi Akın Alptuna ise yaptığı konuşmada, sayıları yaklaşık 400 bini bulan İngiltere Türklerinin, İngiliz toplumuna oldukça iyi entegre olduğunu ve hiçbir dini aşırılıkla uğraşmadıklarını hatırlatarak, lobi grubunun kurulmasının oldukça önemli bir gelişme olduğunu vurguladı.

Büyükelçi, Türkiye'nin AB'ye katılım sürecine verdiği destekten dolayı İngiltere'ye teşekkür de etti.