ALMANYA BASINI

FRANKFURTER ALLGEMEİNE ZEİTUNG: "AVRUPA'NIN SINIRLARA İHTİYACI

                                                                                  VARDIR"

            BERLİN, 28/05(BYE)--- Tirajı günde 366 bin 478 olan  muhafazakâr eğilimli Frankfurter Allgemeine Zeitung'un  27 Mayıs 2009 tarihli sayısında, Mannheim Üniversitesi  Siyaset Bilimi Emekli Profesörü Peter Graf Kielmansegg  imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan  yazının özet çevirisi şöyledir:

            --Avrupa Devletler Federasyonunun Sınırsız Bir Şekilde Genişletilmesi, Onun Tahrip

            Edilmesine Neden Olur--

            Avrupa, entegrasyon sürecinin başlangıcından beri  daima dünyanın belirli bir bölgesiyle sınırlı bir proje  olarak düşünülmüştür. Ancak, bu paradigmanın  değiştirilerek Avrupa projesinin ucu açık ve daimi  genişlemeye yönelik "sınırları ortadan kaldırılmış" bir  proje olarak devam ettirilmesi zamanının geldiği ileri  sürülmektedir. Buna gerekçe olarak genişlemenin AB  civarındaki bölgelerde demokrasiye istikrar kazandırdığı,  AB üyesi ülkeler arasında savaş çıkmasının mümkün  olmadığı ve böylesi bir barış bölgesinin kendi büyümesini  sınırlandırmaması gerektiği ifade edilmektedir.

            İleri sürülen bu gerekçeler orijinal olsa da sağlam  değildir. Avrupa projesi tabii ki insan hakları ve  demokrasi düşüncesine bağlı bir projedir. Ancak buna  dayalı olarak, bu projenin yalnızca evrensel ölçekte  gerçekleştirilebileceği sonucunu çıkarmak yersizdir.  Demokrasi ilkesi 21. yüzyılın başında hiç kuşkusuz  evrensel olma iddiasına sahip olan bir ilkedir. Ancak  demokrasi ilkesinin evrensellik özelliğinden, bunun  yalnızca dünya demokrasisi olarak gerçekleştirilmek  zorunda olduğu sonucunu çıkarmak da doğru değildir.  Tam aksine, eğer demokrasi herhangi bir içeriğe sahip  olacaksa, bunun dünya demokrasisi olarak  gerçekleştirilmesi mümkün değildir.

            Avrupa devletleri 50'li yıllarda oluşturdukları  birliği Kant'ın vizyonunda olduğu gibi bir barış  birliği olarak görmüş olsalardı, belirli sınırlara  sahip olmayan sınırsız bir genişlemeyi ya da bir  serbest ticaret bölgesi olmayı amaç olarak belirlemiş  olurlardı. Ancak AB, aradan geçen zaman içinde bu  ikisinden çok farklı bir hâl almıştır. AB, kapsamlı  kanun yapma yetkilerine, üye ülkeler arasındaki  anlaşmazlıkları çözen bir hukuk sistemine sahip olan  bir devletler federasyonudur. AB organları bu suretle  sürekli olarak daha fazla devlet yetkisine sahip  olmaktadır. AB aynı zamanda kendisine ait bir vergi  sistemine sahip olmasa da üye ülkeler tarafından  farklı miktarlarda ödenen çok büyük mali kaynakları  kendi sınırları içinde paylaştıran bir devletler  birliğidir. AB ayrıca, dışarıya karşı bir "birlik"  olarak hareket etmek istemektedir ve uluslararası  politikada bir aktör olmayı hedeflemektedir. AB bunun  için demokratik meşruiyet temeline dayalı bir iş  yapabilirlik kabiliyetine sahip olmalıdır.

            İş yapabilirlik kabiliyeti için Bakanlar  Konseyinde oy çokluğu uygulanmalıdır. Meşruiyet içinse  üye ülkeler arasında nüfusla orantılı çoğunluk kuralı  uygulanmalıdır. AB'nin her genişlemesinden sonra sözü  edilen demokratik meşruiyet temeline dayalı iş  yapabilirlik kabiliyetinin muhafaza edilmesi daha zor  bir hâl almaktadır. Üye ülkelerin heterojenliği  arttıkça, uzlaşma temeline dayalı karar mekanizmasının  muhafaza edilmesi ihtimali de azalmaktadır. Bu ihtimal  üye ülkeler arasındaki siyasi ve kültürel çıkarlar ne  kadar fazla olursa o denli azalacaktır. Genişleme devam  ettiği sürece AB'nin heterojenliği de artacaktır. Üye  olan ülkeler ne ölçüde güçlü ve kendine olan güvenleri  ne denli fazlaysa –bir sonraki aday ülke olan Türkiye  güçlü ve kendine güvenen bir ülkedir- diğer üye  ülkelerle uzlaşması o denli zor olacaktır. Bu şartlar  altında AB vatandaşları arasında ortak bir vatandaşlık  bilinci oluşturulması mümkün olmayacaktır. Ancak böyle  bir bilinç olmaksızın hukuk ve dayanışma temeline  dayalı bir özgürlükçü siyasi düzen oluşturmak mümkün  değildir.

            Bulgaristan ve Romanya'nın üyeliği ile sonuçlanan  süreçler ile Türkiye'nin devam etmekte olan üyelik  sürecinde görüldüğü gibi, üyelik müzakerelerinin  başlatılması –hatta yalnızca adaylık statüsünün  tanınmasıyla dahi- daha sonra durdurulamayacak ve  üyelikle sonuçlanacak olan otomatik bir süreç  başlatılmaktadır.

            Türkiye'nin üyeliğine ilişkin olarak sürdürülen  tartışmalarda, Avrupa'nın sınırları ortadan kaldırılmış  bir proje haline getirilmesine uzanan görüşler kilit  önemi haiz bir rol oynamaktadır. Bu çerçevede, AB'nin  kapılarını Türkiye'ye açmak zorunda olduğu, zira  Türkiye'nin Avrupa'ya ait olmasının bu ülkedeki  demokrasiye istikrar kazandırılmasına belirleyici  ölçüde katkıda bulunacağı ifade edilmektedir. Bu  argüman, bir kez başarılı olunduğunda, sürekli olarak  ileri sürülecektir. AB'nin dünyadaki sorunları bu  suretle çözeceği görüşü kabul edilirse, AB için bir  sonraki genişleme adımının yer almayacağı bir gelecek  düşünmek mümkün olmayacaktır. Bu, Avrupa Federasyonunun  kendi kendisini tahrip etme programıdır.

            Bu nedenle, AB'nin üyelik haricinde çevresi  üzerinde etkili olmasını, komşularına karşı  sorumluluklarını yerine getirmesini ve istikrar ihraç  etmesini mümkün kılacak stratejiler geliştirilmelidir.  Bu zor bir iş olabilir, ancak sonunda Avrupa'nın kendi  kendisini tahrip etmekle sonuçlanacak bir yola girilmek  istenmiyorsa mutlaka gereklidir. Avrupa'nın geleceğe  yönelik asıl görevi, dünyada etkili olmaktır. AB çok  uzun bir zaman yalnızca kendisiyle meşgul olmuştur.  Ancak dünyada etkili olma kabiliyetine sahip olmak  için içeriye ve dışarıya karşı sınır çekme kabiliyetine  sahip olunmalıdır.

HAMBURGER ABENDBLATT: "PİSKOPOS HUBER: TÜRKİYE AB'YE AİT DEĞİL"

            ANKARA, 01/06(BYE)--- Almanya'da yayımlanan  Hamburger Abendblatt gazetesinin 1 Haziran 2009 tarihli  internet sayfasında, Karsten Kammholz imzasıyla ve  yukarıdaki başlık altında yer alan Hamburg çıkışlı  mülakatın çevirisi şöyledir:

            --Almanya Protestan Kiliseler Birliği (EKD) Başkanı Wolfgang Huber Türkiye'nin AB

            Üyeliğine Karşı Olduğunu Açıkladı. Huber, Türkiye'nin Üyelik İçin Önemli Kriterleri

            Yerine Getirmediğini Belirtti             ve "Özel Komşuluk İlişkilerinden" Yana Görüş Bildirdi--

            SORU: Avrupa seçimleri öncesi AB-Türkiye ilişkileri  üzerine de tartışılıyor. Siz ilkbaharda Türkiye'yi ziyaret  ettiniz. Ziyaret ettiğiniz ülke, yeri AB'de olan bir ülke  miydi?

            HUBER: Ülkede şahit olduğum durum Türkiye'nin AB'ye  ait olmadığını gösterdi. Türkiye'nin bizim önemsediğimiz  kriterleri yerine getirmediği aşikar. Bunu büyük endişeyle  söylüyorum. Ülkede yaşayan Hristiyan azınlıkların durumu  hiç iç açıcı değil.

            SORU: Türkiye'yle ilgili ne yapılmalı?

            HUBER: AB sonsuz ölçüde genişleyemez. AB'nin diğer  ülkelerle yaptığı gibi özel nitelikte komşuluk ilişkileri  devreye sokulmalıdır.

            SORU: İmtiyazlı ortaklık mı?

            HUBER: Sınırları AB'yi aşan daha büyük bir ortak  ekonomik alanı savunuyorum. Üyelik müzakerelerine onay  verdikten sonra işleri tersine çevirmenin güç olduğunun  bilincindeyim. Fakat bu konuda meseleyi yeniden gözden  geçirmeyi desteklerdim. Bu meselede Türkiye'yle sadece  bir siyasi değil toplumsal tartışmaya da ihtiyaç  duyuyoruz. 

SÜDWEST PRESSE: "TÜRKİYE'NİN AB ÜYELİĞİNE YÖNELİK TARTIŞMALAR, AP

    SEÇİM SÜRECİNDE DAHA DA SERTLEŞİYOR"

            ANKARA, 01/06(BYE)--- Almanya'da yayımlanan  Südwest Presse gazetesinin 1 Haziran 2009 tarihli  internet sayfasında, yukarıdaki başlık altında yer alan DPA kaynaklı ve Berlin çıkışlı haberin çevirisi şöyledir:

            Türkiye'nin AB üyeliği, Avrupa Parlamentosu (AP)  seçimleri arifesinde sert tartışmalara neden oluyor.  SPD'nin 7 Haziran'da yapılacak AP seçimlerinde aday  gösterdiği Martin Schulz, Merkel'i, Birlik Partilerinin  Türkiye'nin AB üyeliği konusundaki tutumunu açıklamaya  davet etti.

            Schulz, "Bu zamana değin açılan yeni müzakere  başlıkları Başbakan tarafından onaylanmış olsa dahi  Birlik Partileri, Türkiye'nin AB üyeliğini reddediyor."  diyerek, Şansölyeyi eleştirdi. SPD'li siyasetçi Schulz,  mensubu olduğu parti tarafından şimdiden AB Komiseri  addediliyor. CDU'nun aynı görev için belirlediği adayı  ise eski Birlik Partisi Meclis Grup Başkanı Friedrich  Merz.

            Türkiye'nin AB üyeliğine karşı olduğunu yineleyen  İçişleri Bakanı Wolfgang Schaeuble (CDU) Welt am Sonntag gazetesine verdiği demeçte, "Türkiye'nin dostluğu ve  önemi şüphesiz yadsınamaz, ancak tam üyeliği, Birliğin  siyasi yapısını tehlikeye sokmakla kalmayıp imkânsız  hale getirebilir." açıklamasında bulundu. Schaeuble,  "AP seçim sürecinde, Türkiye'nin yer alacağı bir AB'nin,  halk tarafından onaylanmadığı, AB'nin, kıtanın sınırlarını  aşmaması gerektiği gerçeği dürüst bir şekilde dile  getirilmesi gerekiyor." dedi.

            Türkiye'nin AB üyeliğinin, Birliği siyasi, kültürel,  maddi ve coğrafi anlamda oldukça zorlayabileceği kanaatini  dile getiren AB Parlamentosu Başkanı Hans Gert Pöttering,  Hamburger Abendblatt'a verdiği demeçte, Türkiye ile  sürdürülen müzakerelerin sonlanması durumunda dahi üyeliğin  otomatikman gerçekleşmemesi gerektiği, Birliğe üye ülkelerin parlamentolarının ve AP'nin tam üyeliği onaylayıp  onaylamayacağı veya ne tür bir üyelikten yana olduğu  konusunda hür iradesiyle karar vermesinin doğru olacağını  dile getirdi.

            Pöttering, Merz'in AB Komiserliğini desteklediğini ifade etti ve 20 yıldır komiser çıkaramayan Birlik  Partisinin böyle bir iddiasının olmasını doğal  karşıladığını ancak bu konudaki nihaî kararı sonbaharda  seçilecek olan yeni hükûmetin vereceğini ifade etti.

            Schaeuble, Merz'in, Endüstri Komiseri Günter  Verheugen'in halefi olarak aday gösterilmesini "mükemmel  bir çözüm" sözleriyle dile getirdi. Verheugen, iki dönemin  ardından AB Komiserliğinden ayrılıyor.

            CDU'nun ekonomi ve maliyeden sorumlu siyasetçisi Merz,  2002 yılında CDU Genel Başkanına karşı yürüttüğü iktidar  mücadelesini, kendisini grup başkanlığından ederek yerine  geçen Merkel'e kaptırmıştı. Bu olayın ardından Merz, 2004  yılında grup başkan vekilliği ve CDU milletvekilliği  görevinden ayrılarak avukatlık mesleğine geri döndü.  53 yaşındaki Merz, sonbaharda yapılacak genel seçimlerde  aday olmayacak.

DİE WELT: "TÜRKLER AB'Yİ YENİDEN SEMPATİK BULMAYA BAŞLADILAR"

            BERLİN, 02/06(BYE)--- Tirajı günde 264 bin 270  olan muhafazakar sağ eğilimli Die Welt gazetesinin  2 Haziran 2009 tarihli sayısında, Boris Kalnoky  imzasıyla ve yukardaki başlık altında yayımlanan İstanbul  çıkışlı yazının çevirisi şöyledir:

            Türkiye'de Avrupa Birliğine duyulan sempati yeniden  artıyor. Bir yıldan uzun bir süredir ilk kez halkın  yarısından çoğu, yani yüzde 57'si, ülkenin AB üyeliğini  destekliyor. Bu sonuca, İngiltere Dışişleri Bakanlığı  tarafından finanse edilen, Bahçeşehir Üniversitesi  tarafından yapılan yeni araştırma neticisinde ulaşıldı.  Nisan 2008'de AB'ye verilen destek yüzde 47 idi.  Türkiye'de reform politikası ve AB adaylığıyla ilgili bir  yükseliş havasının yaşandığı 2004 yılında, ülkelerinin  AB üyesi olmasını isteyenlerin oranı yüzde 70'in  üzerindeydi. Üyelik geciktiğinde AB Türklerin çoğu için  bir düşman tablosuna dönüştü. Başörtüsü takılması ya da  Kemalist-laik devlet ilkelerinin korunması gibi  konularda yaşanan kültür çatışması sürecinde, AB ve  değerleri, Müslümanlar ile cumhuriyetçilerin  saldırılarına maruz kaldı. En dip noktaya ise Ocak  2008 tarihinde, AB'ye verilen destek yüzde 30'a indiğinde  ulaşıldı. Şimdi ise ibre yeniden eski haline dönüyor  gibi gözüküyor.

            Bilgisizlik ve Avrupa karşısında duyulan ön yargılar  nedeniyle araştırmanın eş zamanlı olarak ortaya koyduğu  sonuç biraz şizofrenik. Deneklerin dörtte biri,  Türkiye'nin AB üyesi olup olmadığını bilmiyor. Yüzde  81'i AB'nin başlıca hedefinin Hristiyanlığı yaymak  olduğu görüşünde ve yüzde 71'i AB'nin Türkiye'yi  parçalamak istediğini düşünüyor.

            Araştırma, derin duygularla dine bağlı, oldukça  geleneksel düşüncelere sahip ve çok şüpheli bir kadın  toblosuna sahip bir Türkiye'yi yansıtıyor. Deneklerin  yüzde 62'si dinin hayatlarındaki en öncelikli konu  olduğunu belirtirken, aynı şeyi demokrasi için  söyleyenlerin oranı yüzde 13'dü. Araştırmaya katılanların  yüzde 75'i çocuklarının Kuran kursuna gitme olanağına  sahip olmasını arzu ediyor. Yüzde 33'ü kadınların bazen  dayağı hakettiğini düşünüyor. Yüzde 58'i kadının  kocasının sözünü dinlemesi gerektiği, yüzde 22'si ise  eşini aldatan kadınların taşlanması gerektiğini  düşünüyor.

            "Kimin komşunuz olmasını isterdiniz?" şeklindeki  soruya verilen yanıtlar da oldukça hoşgörüsüz olunduğunu  ortaya koyuyor. Deneklerin yüzde 64'ü Yahudileri, yüzde  66'sı dinsizleri, yüzde 72'si alkol kullananları ve yüzde  52'si Hrisyanları komşu olarak istemiyor. 15-18 yaş  grubu arasında bu oranlar dikkate değer bir şekilde  yükseliyor. Bu, gençlikten kaynaklanan nüans eksikliğinin  dışa vurumu olabileceği gibi, Başbakan Erdoğan'ın AK  Partisinin sekiz yıllık İslamcı-muhafakazakar eğilimli  hükümetinin ve etkileri giderek artan İslamcı medya,  organizasyonlar ve dünya görüşünün bir sonucu olabilir. 

FRANKFURTER ALLGEMEINE SONNTAGSZEITUNG: "AZ OLMAMIZI

                                                                                                       TELAFİ ETMELİYİZ"

            BERLİN, 02/06(BYE)--- Tirajı günde 333.658 olan  muhafazakâr eğilimli Frankfurter Allgemeine  Sonntagszeitung'un 31 Mayıs 2009 tarihli sayısında,  Nikolas Busse'nin Malta'lı Avrupa Parlamentosu  milletvekili Simon Busuttil ile yaptığı ve yukarıdaki  başlık altında yayımlanan mülakatın ilgili bölümünün  çevirisi şöyledir:

            BUSSE: Ülkeniz AB'ye beş yıl önce diğer dokuz ülke  ile birlikte üye oldu. Acaba Birlik nihai sınırlarına  ulaşmış mıdır?

            BUSUTTİL: AB'nin dışında olunduğu zaman genişleme  yanlısı, içinde olunduğu zaman ise genişleme karşıtı  olunuyor. Aslında genişleme AB için genel olarak büyük  bir kazanım olmuştur. Gelecekte hangi ülkelerin AB'ye  gireceği önemlidir. Bir sonraki turda Hırvatistan'ın  AB'ye alınacağı bellidir. Her ne kadar İzlanda'nın  AB'ye alınması hâlinde Malta en küçük ülke olma  özelliğini kaybedecek olsa da, İzlanda'yı da bir  sonraki turda AB üyesi yapabiliriz.

            BUSSE: Peki Türkiye'nin durumu nedir?

            BUSUTTİL: Türkiye'nin durumu karmaşık gözüküyor.  Türkiye kriterleri yerine getirirse AB'ye üye olabilir.  Fakat bu Türkiye bugün bildiğimizden çok farklı bir  Türkiye olacaktır. Bu nedenle Türkiye'nin kriterleri  yerine getireceği konusunda bazı kuşkulara sahibim. 

WELT AM SONNTAG: "AVRUPA İÇİN BİR BAŞKAN"

            BERLİN, 02/06(BYE)--- Tirajı haftada 402 bin  832 olan muhafazakâr sağ eğilimli Welt am Sonntag  gazetesinin 31 Mayıs 2009 tarihli sayısında Thorsten  Jungholt/ Thomas Schmid imzalarıyla ve yukardaki  başlık altında yayımlanan, Federal İçişleri Bakanı  Wolfgang Schaeuble (CDU) ile yapılan mülakatın  ilgili bölümünün çevirisi şöyledir:

            --Brüksel'deki Parlamento Seçimlerine Halk Tarafından Gösterilen İlgi Sınırlı Kalıyor.

            Federal İçişleri Bakanı Wolfgang Schaeuble'nin AB'deki "Biz Hissini" Nasıl Teşvik Etmek

            İstediğine Dair--

            JUNGHOLT/SCHMİD: Sayın Schaeuble, vatandaşa  7 Haziranda seçim sandığına gitmesi gerektiğini  nasıl anlatacaksınız?

            SCHAEUBLE: Almanların yakın tarihindeki en büyük  şansları olan, barış ve özgürlük içinde bir yeniden  birleşme, Avrupa Birliği olmadan  mümkün olamazdı.  AB olmadan küresel dünyanın sorunları artık çözülemez.  Merkezî siyasi sorunları artık tek başına değil, sadece  partnerlerimizle birlikte kabul ettirebiliriz. Bu yüzden  AB her birey için önemlidir ve geleceğimizin anahtarıdır.

            JUNGHOLT/SCHMİD: CDU her yerde afişlerde "Biz  Avrupa'dayız" sloganıyla görülüyor.

            SCHAEUBLE: Seçim kampanyasında nasıl iletişim  kurulacağı konusu her zaman tartışılır. Ancak, vatandaşın  seçime büyük oranda katılımının ön koşulu hiç kuşkusuz  "biz hissidir".

            JUNGHOLT/SCHMİD: İnsanlara neden CDU'nun ne istediğini söylemiyorsunuz? Örneğin, Türkiye'yi AB'de istemediğini.

            SCHAEUBLE: Bunu her zaman ve çok tutarlı bir  şekilde hep söylüyorum. Bütün dostluğa ve Türkiye'nin  olanca önemine rağmen, tam üyelik Avrupa Birliği'nin  siyasi başarı şansını dramatik bir şekilde tehlikeye  sokacak, hatta imkânsız kılacaktır. Zira böyle bir  Avrupa insanların desteğini alamaz. İnsanların önemli  kararları ulusal düzeyden Avrupa düzeyine taşıyabilmesi  için kendilerini Avrupa'da yeterince evlerinde hissetmesi  gerekir. Seçim kampanyasında, AB sınırlarının Avrupa  kıtası dışına taşmaması gerektiğini söyleyebilmek de  bir parça dürüstlüktür.

            JUNGHOLT/SCHMİD: Sicilya'dan Litvanya'ya kadar  insanlar Türkiyesiz de "biz hissine" sahip değiller.  Bu neden kaynaklanıyor? 

            SCHAEUBLE: Avrupa kimliği yavaş yavaş oluşmalıdır.  Almanya'da da bu süreç uzun oldu. Kıyasladığımızda AB'de  daha hızla yol alıyoruz. Ortak para birimi ve sınırların  kalkması Avrupa bilincinin oluşmasını sağlıyor.

DER SPİEGEL: "OSMANLININ GERİ DÖNÜŞÜ"

            BERLİN, 02/06(BYE)--- Tirajı haftada 1 milyon 27 bin  olan liberal sol eğilimli Der Spiegel dergisinin 31 Mayıs  2009 tarihli sayısında, Hans-Jürgen Schlamp, Daniel  Steinvorth, Bernhard Zand imzalarıyla ve yukarıdaki  başlık altında yayımlanan yazının özet çevirisi şöyledir:

            --AB'den Hayal Kırıklığına Uğrayan Türkiye, Doğu'ya Yöneliyor ve Bölgesel Güç

            Konumuna Yükseliyor. Bu Gelişme Avrupa İçin İyi mi, Kötü mü? Ebedi Adayla İlgili Soru

            Yeniden Yöneltiliyor--

            İstanbul, Altın Boynuz, Sütlüce Kongre Merkezi: Dünya,  su hakkında konuşmak için bir araya geliyor. Su devleri,  su cüceleri, devlet başkanları, başbakanlar, ve uzmanlardan  oluşan binlerce insan burada toplanıyor. Burada Fırat, Nil,  Dicle, büyük barajlar ve nehirlerin tamamının özelleştirilmesi  söz konusu. Burada, insanlığın geleceğinin sorunlarından biri  tartışılıyor ve bu tartışmaya tam da Türkler davet ediyor. Bu  bir tesadüf mü?

            Ankara, Atatürk'ün Mozolesi: İki adam, cumhuriyetin  kurucusuna saygı duruşunda bulunuyor. Biri kahverengi bir  kaftan giymiş, diğeri takım elbise. İkilinin çok sayıda  ortak sorunu var, ikisi de uçurumun kenarındaki iki devleti  yönetiyor: Asıf Ali Zerdari ve Hamid Karzai, Pakistan ve  Afganistan Devlet Başkanları. Tam da Türk mevkidaşları  Abdullah Gül onları bir araya getiriyor. Bu bir tesadüf mü?

            Bir kez daha Ankara: ABD Başkanı Barack Obama mecliste  konuşma yapıyor. Atatürk'ü ve mirasçılarını, hükûmetin  reformlarını, Türkiye'nin jeopolitik önemini övüyor, tam  da ülkenin uzun süredir beklediği takdiri dile getiriyor.  Obama ilk yurt dışı gezisini tam da Ankara'da noktalıyor.  Bu bir tesadüf değil.

            Orta Doğulu ve Ön Asyalı devlet başkanları ve askeri  liderler, diplomatlar, genelkurmay başkanları ve istihbarat  başkanları bugünlerde Boğaz'da bir araya geliyor. Ekonomi  heyetleri ülkeyi ziyaret ediyor. Hatta uluslararası  tutuklama kararıyla aranan Sudan Devlet Başkanı Ömer Beşir  bile, burada azarlanmayı beklemediği için, Ankara'da kendisi  için kırmızı halı serdiriyor.

            Görüldüğü kadarıyla, Batı'da sürekli olarak sert  komşularından yakınan Türklerin Doğu'da artık düşmanları  yok. Eski rakipleri Rusya artık önemli bir enerji ve ticaret  ortağı oldu. Savaşın eşiğine gelinen Suriye ve Irak bugün  Türkiye'nin dostu. Ermenistan'da bile güven tesis edilmeye  başlandı. Osmanlının mirasçısına bir türlü ısınamayan  Araplar da şimdi "Türk modeli"nden söz ediyorlar ve bununla  dinamik, açık, sorunlarıyla kendilerinden daha iyi baş  edebilen bir ülkeyi kastediyorlar. Peki, bu değişim niye?

            Suçlu Avrupa. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan 2003  yılında Türkiye'yi AB'ye taşıma planıyla yola koyuldu. Ancak  Avrupa bu vizyona soğuk durdu ve Türkiye'de cazibesini  önemli ölçüde yitirdi. İstanbul'daki Friedrich Ebert Vakfı  Avrupalıların "genişleme yorgunluğuna", "Türkiye'nin katılım  yorgunluğunun" eklendiğini duyurdu. Erdoğan'ın, ülkesinin  Avrupa'ya karşı sahip olduğu alternatiflerden bahsederken ne  demek istediği şimdi netleşiyor.

            Yeni rota, eleştiriciler tarafından olduğu gibi  destekçiler tarafından da "yeni Osmanlı" olarak tanımlanıyor.  Ankara gerçi şeklen Avrupa rotasına bağlı kalıyor. Uzun  süreden beri ve şimdi Avrupa seçim kampanyasında yeniden  olduğu gibi Paris, Viyana ve Berlin'den gelen reddedici  açıklamaların verdiği hayal kırıklığıyla Türkiye giderek,  yüzyıllar boyunca doğrudan hakim olduğu bir bölgenin düzen  gücü olma rolüne konsantre oluyor.

            Türklerin bu rota değişimi Avrupa'da temel soruların  ortaya atılmasına neden oluyor. Türklerin bu arada Batı'dan  ziyade Güney'e ve Doğu'ya yönelmeleri iyi mi, kötü mü? Bu  durum ebedi adayın lehine mi yoksa aleyhine mi? Türklerin  dış politikasının yeni yönü, Türklerin istenmeyen AB üyeliği  projesinin zarif bir şekilde gömülmesi için beklenmedik bir  fırsat mı?

            Dış politikanın yeni mimarı Ahmet Davutoğlu bu  düşünceden hiç hoşlanmıyor. Mayıs ayından beri Dışişleri  Bakanı olan siyaset profesörü, Batı ile ipleri henüz  koparmadı. Davutoğlu daha geçenlerde Brüksel'de  meslektaşlarına, ülkesinin "Avrupa için bir yük değil bir  kazanım" olacağını söyledi.

            Ancak, "Stratejik Derinlik" adındaki "çok boyutlu bir  politikadan" söz edilen kayda değer bir kitabın yazarı olan  Davutoğlu, genelde Ankara ya da Türkiye'nin batısından gelen  memurların oğulları olan, Kemalist talimi görmüş ve tamamıyla  NATO, Avrupa ve ABD'ye odaklı seleflerinden oldukça farklı  bir pusula izliyor.

            Davutoğlu da tıpkı Cumhurbaşkanı Abdullah Gül gibi,  Orta Anadolu'dan geliyor ve bu yeni İslamcı elit kesime  dahil. Liseyi yurt dışında bir Alman okulunda bitiren  Davutoğlu, Arapça biliyor. Malezya'da bir İslam  üniversitesinde ders veren Davutoğlu, tek taraflı olarak  Batı'ya yönelmenin Türkiye gibi bir ülke için sağlıklı  olmadığı görüşünde.

            Sağlıklı ilişkiler için Ankara'nın tüm komşularıyla  iyi anlaşması ve Batı tarafından damgalanmış Suriye, İran,  Hamas ve Hizbullah gibi dışlanmışlara dokunmaktan korkmaması  gerekiyor. Bu bağlamda Türkiye'nin Osmanlı geçmişinin  arkasında duran, eskiden Osmanlı İmparatorluğunun olduğu  her yerde saygı duyulan bir bölgesel güç olması öngörülüyor.

            Yerel basın Davutoğlu'nu "Türkiye'nin Kissinger'i"  olarak kutluyor. Gül ve Erdoğan bile ona "Hoca" diye hitap  ediyorlar. Dış politika gitgide daha belirgin bir şekilde  onun imzasını taşıyor. Türk diplomatları, onun telkinleri  üzerine Suriye ile İsrail arasında 2000 yılında kesilen  müzakereleri yeniden başlattılar. 2004 yılından bu yana  İstanbul'da gizli barış görüşmeleri gerçekleşti. 2008  sonunda İsrail'deki parlamento seçimleri ve Gazze operasyonu  nedeniyle görüşmeler geçici olarak donduruldu.

            Türkler, Gazze Savaşı ile ilgili olarak Mısır Devlet  Başkanı Hüsnü Mübarek'ten bile daha fazla etkili  olabildiklerini söylüyorlar. Hamas'ın İsrail'in ateşkes  önerisini Ankara'nın arabuluculuğu sayesinde kabul ettiği  ve Başbakan Erdoğan'ın Davos'ta İsrail Cumhurbaşkanı Peres  ile tartışması neticesinde İslam dünyasında Filistin dostu  olarak tanınmasına neden olduğu söyleniyor. Başbakan  Erdoğan, 2008 yılının mayıs ayında Lübnan'da sokak  çatışmaları baş gösterdiğinde şahsen ortamın sakinleşmesi  için girişimlerde bulunmuştu.

            Türkiye'nin Kafkaslarda sakin bir siyaset izlediği  gözlemlenirken, Erdoğan hükûmetinin, Gürcistan Savaşı  sonrasında Moskovalı ve Tiflisli yetkilileri bir araya  getirdiği ve Ermenistan ile ilişkileri bir yol haritası  belirlemek suretiyle düzeltmeye çalıştığı ve Türk-Ermeni  sınırı açma girişiminde bulunduğu dikkat çekiyor.

            Türk Deniz Kuvvetleri, Somali açıklarındaki deniz  korsanlarına karşı yürütülen uluslararası gücün  komutanlığını ABD'nin 5. Filosu'ndan devraldı. Bunun yanı  sıra Irak'lı Şii lider Mukteda el-Sadr'ın Davutoğlu'nun  gönderdiği özel bir uçakla Ankara'ya geldiği biliniyor.

            Türkiye'nin uzun yıllar güney ve doğudaki komşularına  olan mesafeli ilişkisi göz önünde bulundurulacak olursa  son dönemlerdeki gelişmeler adeta şaşırtıcı bir rota  değişikliği olarak değerlendirilebilir. Kimileri ise bu  değişiklikten pek hoşnut değil. Bu tutumu eleştiren siyaset  bilimci Soner Çağaptay, Ankara'yı, "İslami ve Arap eğilimli  bir dış siyaset" izlemeye karşı uyarıyor. Bilim adamı Çağaptay,  "Türk diplomatlar eskiden Fransa'ya yönelmiş olsalardı, bu  durum İslamcılar arasında tepkiye neden olurdu" şeklinde  konuşurken Türkiye'nin, Arap ülkelerinde sokaktaki vatandaş  tarafından sevilmesinin aynı şekilde bu mutlak hükümdarların  başta oldukları başkentlerinde de sevileceği anlamına  gelmediğini ve ülkenin bu nedenle yeterince etkili  olamayacağını belirtiyor. 

            Türkiye'nin Abu Dabi Büyükelçisi Hakkı Akil, bilim adamı  Çağaptay'ın bu tezine karşı çıkmakla birlikte, Türkiye'nin  bölgesinde bir "yumuşak güç" teşkil ettiğini vurguluyor. Bu  nedenle Ankara'nın bu rotasının aslında Batı'nın hoşuna  gitmesi gerektiğini hatırlatan Büyükelçi, siyasi istikrarın,  güvenli bir enerji koridorunun ve Davutolu'nun deyişiyle  "AB'nin güneydoğusunda güçlü bir müttefikin" AB'nin temel  çıkarları ile uyuştuğunu belirtiyor.

            Taraflar, Türkiye'nin yakın dönemde ve belki de hiçbir  zaman Avrupa kulübüne tam olarak üye olamayacağının  bilincindeler. Fakat anlaşılan Brüksel'de hiç kimse bunu  açıkça itiraf edemiyor veya etmek istemiyor. AB Komisyon  Başkanı Barroso, Türkiye ile yürütülen müzakerelerin  kesintisiz sürdürüldüğünden düzenli olarak söz ediyor. 

            Fakat Türkiye-AB müzakerelerinde pek bir ilerlemenin  kaydedilmediği dikkat çekiyor. Bavyera'daki seçim  kampanyaları, "Türkiye'ye hayır" sloganlarıyla yürütülüyor.  Berlin'deki bir seçim toplantısında Merkel ve Sarkozy  Türkiye'nin AB üyeliğinin arzulanmadığını açıkça  belirtmişlerdi.

            AB dış siyasetçisi Hristiyan Demokrat Elmar Brok,  Türkiye'nin Avrupa için stratejik öneminin günümüzde  Soğuk Savaş döneminden daha fazla olduğunu hatırlatırken,  Batı'nın, Ankara'yı Avrupa teknesinde tutması için  her şey yapması gerektiğini söylüyor.

            Hristiyan Demokrat Brok ve diğer AB'li parlamenterler  Türkiye'ye Norveç'in sahip olduğu türden bir statüyü cazip  hale getirmek istiyorlar. Türkiye'nin ortak pazar, vizeden  muaf tutulma, güvenlik ve bilim alanında ortak çalışmalar  gibi konularda Birliğe tam üye olmadan dahil olması söz  konusu olacak.

FOCUS: "STEİNMEİER (SPD) AVRO ÜLKELERİ ARASINDA DAHA İYİ BİR

                  MUTABAKAT SAĞLANMASINI TALEP EDİYOR"

            BERLİN, 03/06(BYE)--- Tirajı haftada 720 bin 858  olan liberal eğilimli Focus dergisinin 2 Haziran 2009  tarihli sayısında, yukarıdaki başlık altında yayımlanan  haberin özet çevirisi şöyledir:

            --Şansölye Adayı SPD'li Siyasetçi Frank-Walter Steinmeier Avro Para Birimi'nin Geçerli

            Olduğu Ülkelerdeki Farklı Ekonomik Gelişmelerin Avronun İstikrarsızlaşmasına Neden

            Olabileceğine Dikkat Çekti. Alman Dışişleri Bakanı Alman Halkının Avrupa Parlamentosu

            Seçimlerine İştirak Etmesi Çağrısında Bulundu--

            Federal Almanya Dışişleri Bakanı Steinmeier,  Avro-ülkelerinin kendi aralarında daha iyi bir uyum  içinde olmaları talebinde bulunurken, AB genişleme  sürecinin devam ettirilmesinden yana olduğunu belirtti.

            Bakan Steinmeier, Batı Balkan ülkelerinin Avrupa  perspektifine sahip çıkmanın inandırıcılığın bir gereği  olduğunu vurgularken, Türkiye ile yürütülen  müzakerelerin "iyi niyetli bir şekilde" sürdürülmesi  gerektiğinden söz etti. Steinmeier Türkiye'nin AB  üyeliği konusunda CDU'dan farklı görüşlere sahip. CDU,  Türkiye'ye imtiyazlı ortaklık olarak adlandırılan bir  teklif sunuyor. 

WESTDEUTSCHE ALLGEMEİNE: "AVRUPA PARLAMENTOSU MİLLETVEKİLİ

                                                                 BROK, BRÜKSEL BÜROKRASİSİNİ

                                                                 SAVUNUYOR"

            ANKARA, 03/06(BYE)--- Almanya'da yayımlanan  Westdeutsche Allgemeine gazetesinin 2 Haziran 2009  tarihli internet sayfasında, U. Reitz, W. Bau, F.  Stenglein, A. Beer imzalarıyla ve yukarıdaki başlık  altında yayımlanan Avrupa Parlamentosu Milletvekili  Elmar Brok ile yapılan mülakatın Türkiye ile ilgili  bölümünün çevirisi şöyledir:

            --Anahtar Kelime Türkiye: "Zihniyet, Sorun Olmaya Devam Ediyor"--

            SORU:Avrupa'nın genişlemesiyle ilgili bir sorumuz  var. Türkiye'ye evet mi yoksa hayır mı diyorsunuz?

            BROK: Türkiye'ye, yakın bir zaman içinde tam üye  olamayacağı dürüst bir şekilde söylenmeli. Söylenmemesi,  Türkiye'nin aptal yerine konması anlamına gelir. Ekonomik  konular her zaman konuşulabilir. Ancak zihniyet sorun  olmaya devam ediyor. Muhammed karikatürleri konusunda, Türk hükûmetinin nasıl bir tutum sergilediğine bir bakın. Burada basın özgürlüğüyle ilgili anlayışta eksiklik var.

AUSWAERTIGES-AMT.DE: "FEDERAL DIŞİŞLERİ BAKANI STEİNMEİER'İN

                                                     BUDAPEŞTE'DEKİ KONUŞMASI"

            BERLİN, 03/06(BYE)--- Federal Almanya Cumhuriyeti  Dışişleri Bakanlığının 2 Haziran 2009 tarihli internet  sayfasında, Federal Dışişleri Bakanı Frank Walter  Steinmeier'in Doğu Avrupa ülkelerini ziyareti kapsamında  2 Haziran 2009 tarihinde Budapeşte Bilimler Akademisinde  yaptığı konuşmanın Türkiye ile ilgili bölümünün çevirisi  şöyledir:

            "Genişleme ve komşuluk politikası kesinlikle  çevremizdeki anlaşmazlıkların üstesinden gelinmesi  için başvurulacak basit bir araç değildir. Özellikle  genişleme konusunda, buna ilişkin riskleri ve şartları açıkça dile getirmeliyiz, zira genişleme AB'nin  çehresini değiştirmektedir.

            Ancak Batı Balkan ülkelerine verdiğimiz Avrupa  perspektifi sözünün tutulması ve Türkiye ile başlatmış  olduğumuz katılım müzakerelerinin iyi niyetli bir  şekilde devam ettirilmesi kendi inandırıcılığımızla  ilgili bir meseledir.

            AB'nin kendi ev ödevlerini yapması gerektiği gibi  adayların da kendi ev ödevlerini yapması gerekmektedir.   Ancak şu husus açıktır: Genişleme süreci her iki tarafın  çıkarına olacak şekilde devam ettirilmelidir. AB, Rusya  dâhil olmak üzere doğudaki komşularıyla ilişkilerini  ortaklık temeline dayalı, sıkı ve kapsamlı olarak  şekillendirmelidir."

DİE WELT: "BAY PÖTTERİNG, NEDEN OY KULLANALIM?"

            BERLİN, 03/06(BYE)--- Tirajı günde 264 bin 270  olan muhafazakar sağ eğilimli Die Welt gazetesinin  03 Haziran 2009 tarihli sayısında, Ansgar Graw'ın  AB Parlamentosu Başkanı Hans-Gert Pöttering  ile yaptığı ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan   mülakatın Türkiye ilgili bölümünün çevirisi şöyledir:

            --AB Parlamentosu Başkanı Hans-Gert Pöttering (CDU) Avrupa Siyasetinde Bazı

            Yanlışlıkların Yapıldığını Söylüyor--

            GRAW: AB uzun bir süre yatay olarak genişlemiştir.  Acaba şimdi gelinen noktada dikey olarak entegrasyona mı  ağırlık verilmelidir. Bu nedenle mi yeni üyelere ihtiyaç  duyulmamaktadır?

            PÖTTERİNG: Aynen öyle, AB'nin biraz nefes almaya  ihtiyacı vardır. Birlik kendi içinde bir güçlenme  süreci geçirmelidir. Bence şimdi Lizbon Antlaşması'nın  yürürlüğe girmesi ve hayata geçirilmesi önceliklidir.  Bu bağlamda yeni bir genişleme dalgası söz konusu  değildir. Balkan ülkelerinin Avrupa perspektifine  muhakkak ihtiyaçları vardır. Ancak her ülke kendi  kaydettiği ilerlemeye göre değerlendirilmelidir.   Bu nedenle bu ülkelerin AB'ye üye olmaları şüphesiz  bayağı bir zaman alacaktır.

            GRAW: Peki Türkiye'nin durumu nedir?

            PÖTTERİNG: Benim kanaatime göre, Türkiye'nin  AB'ye üye olması AB'yi hem siyasi, hem kültürel,  hem maddi, hem de coğrafi açıdan zorlar. Bu nedenle  Türkiye ile ortaklığımızı siyasi ve ekonomik alanlarda  sürdürmek istiyoruz. Fakat Türkiye'nin AB'ye üye  olmasını istemiyoruz.

            GRAW: CSU, Türkiye'nin AB üyeliği gibi konuların  referanduma sunulmasından yana. Acaba CDU buna neden  karşı çıkıyor?

            PÖTTERİNG: Genelde CDU ve CSU partileri Avrupa  politikasında aynı çizgidedirler. Bu nedenle seçime  gidilmesi konusunda birlikte bir çağrıda bulunduk.  Ancak referandum konusunda farklı görüşlere sahibiz.  Ben daha ziyade parlamenter prensipten yana birisiyim.  Avrupa ile ilgili kararlar referandum ile alınsa,  27 AB ülkesinde referandum yapılması gerekir. Bu  yöntem AB'nin reform kabiliyetinde ciddi aksaklıklara  neden olur.

            GRAW: Yani daha açık konuşmak gerekirse CSU  bu popülist konuya değinmez ise yüzde 5'lik barajı  geçemeyeceğinden mi endişe duyuyor?

            PÖTTERİNG: Bu soruyu ancak CSU partisindeki  şahsiyetler cevaplandırabilir. 

SÜDDEUTSCHE ZEİTUNG: "AVRUPA BÜYÜK BİR TEHLİKE ALTINDADIR"

            BERLİN, 03/06(BYE)--- Tirajı günde 448.411 olan  liberal sol eğilimli Süddeutsche Zeitung'un  2 Haziran 2009 tarihli internet sayfasında, Peter  Lindner'in Profesör Ulrich Beck ile yaptığı ve  yukarıdaki başlık altında yayımlanan mülakatın  Türkiye'yle ilgili bölümünün çevrisi şöyledir:

            LİNDNER: Sayın Profesör, siz AB genişlemesini  büyük bir fırsat olarak değerlendiriyorsunuz. Fakat  çok sayıda AB vatandaşı genişlemeyi Avrupa'nın  istikrarına yönelik bir tehlike ve hatta bir tehdit  olarak algılıyor. Bu konuda insanların -mesala  Türkiye konusunda- endişe duymamaları nasıl  sağlanabilir?

            BECK: Bu sorunun cevabı meselenin çözümünü  sağlayacaktır, fakat itiraf etmeliyim ki benim de bu  soruya hazır bir cevabım yok. Fakat şunu söyleyebilirim: Türkiye'nin muhtemel bir AB üyeliği durumunda  gerçekleşecek olan değişikliklerden korkmamıza hiç gerek yoktur. Bunu bir kıyaslamayla izah etmeye çalışayım.  Zamanında savaştan yenik bir şekilde çıkmış Batı karşıtı  Almanya'nın diğer Batılı Avrupa devletleri tarafından   kabul görmemesi Türkiye'nin günümüzde kabul görülmemesiyle benzer niteliktedir. Daha 60'lı yıllarda  Almanya'nın Avrupa kültür çevresine ne kadar ait olduğu  tartışılır ve sorgulanırdı.

            Demokrasinin tam olarak kök salmadığı ve sivil  toplumun az gelişmiş olduğu argümanları çekincelere  gerekçe olamaz. Bu sorunların üstesinden gelinebilir,  bunlar hâlledilemeyecek şeyler değildir. Türkiye gibi  farklı bir dinin geçerli olduğu ülkelerin AB'ye alınması,  Avrupa kimliği için bir kazanım teşkil eder ve Avrupa'nın  dünyadaki konumunu güçlendirir.

            LİNDNER: Şansölye Angela Merkel, Türkiye'ye sadece  "imtiyazlı bir ortaklık" teklifinde bulunuyor. Sizce bu  siyaset yanlış yöne atılmış bir adım mıdır?

            BECK: Evet, bence bu tür bir siyaset yanlıştır,  zira bu Avrupa'nın sunduğu fırsatları değerlendirmemektir. Avrupa'da güçlü ve kosmopolitik bir reel siyaset izlemek  suretiyle dünyadaki iklim değişimi, finans krizi veya  terörizm gibi önemli sorunlara bir çözüm bulunabilir.  Tuhaf olan, birtakım körlükerden ötürü Avrupa'da elde  edilen tarihî kazanımların Avrupa içinde görülmemesidir.  Hâlbuki AB dışında milliyetçi siyasetlerden kaynaklanan  sorunların üstesinden gelemeyenler gittikçe Avrupayı  örnek almaktadırlar.

DER WESTEN: "FAZIL SAY: POLİTİK FİKİRLERE SAHİP PİYANİST"

            ANKARA, 03/06(BYE)--- Almanya'nın Der Westen  haber portalının 2 Haziran 2009 tarihli internet  sayfasında, Nadine Albach imzasıyla ve yukarıdaki  başlık altında yayımlanan Dortmund çıkışlı haberin  özet çevirisi şöyledir:

            Le Figaro gazetesi, Fazıl Sayı 21'nci yüzyılın  büyük sanatçılarından biri olarak tanımladı. Kendisi  sadece dâhi bir piyanist olmakla kalmıyor, ayrıca   sanatçının memleketi Türkiye ile ilgili kafasında  net görüşleri var.

            Siz Dortmun'da Haydn'ın ölümünün 200'üncü   yıl dönümünde, onun sonatlarını çalacaksınız.  Bu bestekârı düşündüğünüzde aklınıza ne geliyor?

            Fazıl Say: Haydn'ın müziğinin ve hayatının  birbirinden ayrılmaz iki parça olduğunu düşünüyorum. Siz, AB'nin Fahri Kültürlerarası Diyalog Elçisi  olarak ilan edildiniz. Sizce Türkiye ve AB  birbirlerine nasıl yakınlaşır?

            Fazıl Say: Kendimi bildim bileli bu tartışma  var. Düsseldorf'da eğitim gördüğüm sıralarda 17  yaşındaydım, bu konu o zamanda aynı şekilde  tartışılıyordu ve aradan 25 yıl geçti. Oldukça  uzun bir süre. İnsanlar bu konu hakkında  konuşmaktan yoruldu.

            Yani bir köprü kurulması sizce imkansız mı?

            Fazılsay: Türkiye'nin modern tarafı AB'ye  girmeye her halükarda hak ediyor. Tabii ki bizler  Türkiye'de çoğunlukta değiliz. Ancak temel sorun  Türklerde değil, başka bir dine ve ekonomik problemleri  olan böyle büyük bir ülkeye hazır olmayan muhafazakar  Avrupalılardadır. İnsanları değiştiremeyiz. Ancak  durumun her geçen sene daha iyi olmasını  bekleyebiliriz. Sadece AB'ye gireceğimizi ümit  edebiliriz.

            Müziğin buna bir katkısı olabileceğine  inanıyor musunuz?

            Fazıl Say: Kesinlikle. Buna derinden inanıyorum. Muzik eşi benzeri olmayan evrensel bir dil. Bu yönde  de birçok şey yapıyoruz. Örneğin konserlerde, folklorik  konu ve ritmli kompozisyonları da çalıyorum. Bu da  Avrupa ve Türkiye arasında bir tür köprü anlamına gelir.

            İki yıl önce Paris'te, Türkiye'deki politik  gelişmelerden hoşnut olmadığınızı ve ülkeyi terk  etmeyi düşündüğünüzü bize söylemiştiniz.  Açıklamalarınızın bu denli bir tartışmaya yol  açacağına düşünür müydünüz?

            Fazıl Say: Bu benim, Türkiye'nin bu denli  İslamlaşmasını ve geriye gitmesini istemediğim  yönündeki net ifadem. Durumda bir değişiklik  olmadığı için hala aynı eleştiride bulunuyorum.  Hükümet tarafından çok sevilen biri değilim.  Hükümet, konserlerimi iptal etmek gibi bana karşı  birçok şey yaptı. Örneğin benim Frankfurt kitap  fuarındaki açılış konserimi, başlamasına az bir  süre kala iptal etmişlerdi. Bu tür olaylar hükümet  ve benim aramda sürekli yaşanıyor. Ancak ben  sözlerimin arkasında duruyorum, çünkü Türkiye'deki  bu muhafazakâr İslamlaşmanın değişmesi  gerekiyor.

 AVUSTURYA BASINI 

WIENER ZEITUNG: "MANTIKSIZ MI YOKSA MÜKEMMEL

                                        DÜŞÜNÜLMÜŞ BİR ŞEY Mİ?"

            ANKARA, 29/05(BYE)--- Tirajı günde 26 bin olan  ve devlet tarafından çıkarılan Wiener Zeitung'un  29 Mayıs 2009 tarihli internet sayfasında, Walter  Hammerle imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında  yayımlanan yazının özet çevirisi şöyledir:

            7 Haziranda Avrupa Parlamentosu seçimleri yapılacak  ve herkes Türkiye'nin üyeliği konusunu konuşuyor. Bu  durum hem tuhaf hem de değil. "Türkiye AB'ye girebilir  mi veya girmeli mi" şeklindeki bir soruyla karşı karşıya  kalıyoruz. Konu, Avrupa siyasetinin en önemli sorusu  hâline geldi.

            7 Hazirandaki seçimlerde, bir partinin Türkiye  konusunda takındığı tavrın seçmen için bir önemi var mı?  GFK Araştırma Enstitüsünden Peter Ulram'ın görüşüne göre,  bunun bir önemi yok.

            Ulram şöyle diyor: "Avusturya'nın büyük bir kısmının,  Türkiye'nin AB üyeliğine karşı olduğu bir sır değil. Ancak  ÖVP'den Ernst Strasser'la ÖVP'nin bu konuya ağırlık  vermesinin mantıklı bir açıklaması bence yok. Bu, refleks  bir hareket ve ÖVP, Avusturya Özgürlük Partisinin ana  politikasını üstlenmiş oldu."

            SPÖ'den Klubchef Josef Cap, FPÖ'nün "Türkiye'nin  üye olmaması ve üyelik müzakerelerin sona erdirilmesi"  şeklindeki görüşünü neden benimsiyor? Ulram, "Bence bu  da refleks bir hareketti ve ÖVP'de olduğu gibi SPÖ de  Türkiye'nin üyeliği konusuyla, parti arasında bir bağ  kurulmasından endişe duyuyor." diye konuşuyor.

            Strasser'in, Türkiye'nin üye olmaması ve üyelik  müzakerelerinin dondurulması şeklindeki duruşu, son  derece iyi düşünülerek hazırlanmış bir adım olarak  değerlendiriliyor.

            Türkiye'nin üyeliğiyle ilgili soru, çoktan seçim  kampanyası olarak algılanmaya başladı bile. Bu konu,  nükleer enerji ve genetik mühendisliği karşısında  alınacak tutum kadar önemli bir sorun hâline dönüştü.

WIENER ZEITUNG: "HER ZAMAN GÖRÜŞ MESAFESİNDE KALMALI"

            ANKARA, 01/06(BYE)--- Tirajı günde 26.000 olan  ve devlet tarafından çıkarılan Wiener Zeitung'un  30 Mayıs 2009 tarihli internet sayfasında, Walter  Hammerle imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında  yayımlanan Ernst Strasser ile yapılan röportajın  özet çevirisi şöyledir:

            WALTER HAMMERLE: Anahtar kelime Türkiye'nin  üyeliği: Dışişleri Bakanı Michael Spindelegger  (ÖVP) müzakerelerin sona erdirilmesini istemiyor.  Michael Spindelegger, müzakerelerin ucu açık olarak  devam ettirilmesinden yana. Siz ise müzakerelerin  dondurulması ve öyle kalması konusunda ısrar  ediyorsunuz. Bu göz ardı edilemeyecek bir çelişki.

            ERNST STRASSER: Ben burada bir fark görmüyorum.  Tabii ki bir dışişleri bakanının bunu diplomatik  olarak ifade etmesini anlıyorum. Ben kırsal kesimde  büyüdüm ve pek iyi bir konuşmacı değilimdir. Bu  yüzden içimden geldiği gibi konuşurum. Bu konuda da  bir değişiklik yok. AB'ye üyelikle ilgili müzakere  başlıkları, 2008 yılının ortalarından beri  dondurulmuş bir şekilde duruyor ve Brüksel'de birçok  kişi kesin bir dille Türkiye'nin üye olamayacağını  söylüyor. Olması gereken ise, iyi ilişkiler ve çeşitli  alanlarda ortaklık.

            HAMMERLE: AB'nin mülteciler konusundaki yönetmeliği  de oldukça karmaşık.

            STRASSER: Oldukça açık.

            HAMMERLE: Peki o zaman Avrupa'nın ortak bir  mülteci politikası olmaması için ne gibi bir sebep  olabilir?

            STRASSER: Ben Avrupa çapında ortak bir mülteci  politikasının olmasından yanayım. Mücadele ettiğim  şey ise, mülteciliği kötüye kullanmayı kolaylaştırmak.  Örneğin ÖVP, çalışma izni verilmesi ve aile birleşimi  gibi konuların kolaylaştırılmasına karşı.

            HAMMERLE: Siz 2000 ile 2004 seneleri arasında  İçişleri Bakanı olarak güvenlikten sorumluydunuz.  Peki ters giden neydi de suç oranında olağanüstü  bir artış yaşandı?

            STRASSER: Ters giden bir şey olmadı. Adi  suçların yüzde 60'ı belki de yüzde 70'i yabancı  uyruklu failler tarafından gerçekleştiriliyor.  Burada suçlu profili tamamen değişti. Bu yüzden  polis de stratejisini tamamen değiştirdi.

            Bir diğer konu ise, polisin Avrupa çapında  daha iyi bir ağ bağlantısı kurması gerekiyor. Bu  Avrupa polisi anlamına geliyor. Üçüncü olarak,  Avrupa'nın dış sınırlar için ortak bir sorumluluk  geliştirmesi gerekiyor. Polonya tek başına Rusya  sınırından sorumlu olamaz. Bu konu, Avrupa'nın  tamamını ilgilendiren bir mesele olmalı.

DIE PRESSE: "SWOBODA: KRONE MEKTUBU YETERLİ DEĞİL"

            ANKARA, 02/06(BYE)--- Avusturya'da yayımlanan Die  Presse gazetesinin 2 Haziran 2009 tarihli internet  sayfasında, Regina Pöll imzasıyla ve yukarıdaki başlık  altında yer alan mülakatın Türkiye ile ilgili bölümünün  çevirisi şöyledir:

            --SPÖ'nün Avrupa Parlamento Seçimlerine Gösterdiği Bir Numaralı Adayı Hannes

            Swoboda Türkiye'nin AB Katılımına Karşı Çıkarken Birliğin Balkanlara Genişlemesine

            Destek Veriyor--

            SORU: Türkiye'nin AB üyeliğine karşı tavrınız  sertleşiyor mu?

            SWOBODA: Sertleşmiyor. Çizgimizin benzetildiği  Krone gazetesi imtiyaz sahibi Hans Dichand ile  aramızdaki fark, benim kışkırtmalarda bulunmadığımdır.  Henüz 2008 yılında Türkiye'nin AB üyelik meselesinin  hakkından gelemeyeceğimizi söylemiştim. Bundan hükûmet  ve Dışişleri Bakanı da sonuç çıkarıp şunu söylemeli:  "Üyeliğe varamayız fakat Türkiye ile iyi ilişkilere  ihtiyacımız söz konusu; bir ara çözüm yani. Ardından  10-15 yıl sonra da neler olacağını görürüz."