Hakkı Atamulu, Yavuz Görey, Kamil Sonad, İlhan Koman, Hüseyin Gezer, Turgut Pura gibi meslek yaşamına 1950'lerde başlayan heykelcilerin çoğu Belling'in öğrencileridir. Daha çok figüratif bir anlayışla ürünler veren bu heykelcilerin bir bölümü figüratif-soyut denemeler yapmış; İlhan Koman, Şadi Çalık ve Turgut Pura gibi sanatçılar ise soyut heykele ağırlık vermiştir. Bunlar arasında ılhan Koman dış ülkelerde çok sayıda sergi açmış ve birçok yarışmada ödül almıştır.

1950'lerden sonra Akademi'nin heykel bölümünde Hadi Bara ve Zühtü Müridoğlu'nun etkili olduğu görülür. Soyut çalışmalar ve çeşitli araç ve tekniklerin kullanımı bu döneme özgü bir gelişmedir. Tamer Başoğlu, Kuzgun Acar, Gürdal Duyar, Namık Denizhan gibi heykelciler bu okulun başlıca temsilcileridir. 1961 Paris Gençler Bienali Heykel Dalı'nda birincilik ödülü alan Kuzgun Acar, soyut çalışmanın en ilginç örneklerini vermiştir. İstanbul Manifaturacılar Çarşısı'ndaki "Kuşlar" demir röliefi Kuzgun Acar'a aittir. Figüratif heykele yeni boyutlar getirmeye çalışan Mehmet Aksoy, maden ve taş gereçlerle soyut ürünler veren Ferit Özşen, ahşap kullanımıyla dikkati çeken Saim Bugay, Hayri Karay ve Metin Haseki ise son dönem heykel sanatçılarından bazılarıdır.

Seramik Sanatı
Türkiye'de çağdaş seramik sanatı; seramik endüstrisinin gelişmesi ve seramik eğitiminin örgütlenmesiyle koşut bir gelişme göstermiştir. Cumhuriyet'in ilk yıllarında diğer sanat dallarında olduğu gibi, seramik alanında da yurtdışına sanatçılar gönderilmiştir. Paris'te eğitim gören ilk seramik sanatçılarından ısmail Hakkı Oygar, Hakkı İzer ve Vedat Ar, yurda döndüklerinde seramiği geleneksel anlayıştan farklı, dekor-süsleme kavramı dışında bir anlayışla ele almışlar ve özgün çalışmalara yönelmişlerdir. 1929 yılında bu sanatçıların katkılarıyla Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde seramik atölyesi açılmış ve seramik eğitiminde örgütlenme başlamıştır. Seramik eğitimi sanayideki gelişmelere koşut olarak yaygınlaşmış, sanatçıların uluslararası düzeyde ürün vermeleri ile de bu sanat kolu giderek etkinleşmiştir. Füreyya Koral, Sadi Diren, Bingül Başarır, Candeğer Fürtun, Atilla Galatalı, Beril Anılanmert gibi birçok sanatçı, 1949'dan itibaren uluslararası düzeyde ürünler vermeye başlamıştır. İlk özel seramik atölyesi 1950'lerin ortalarında Füreyya Koral tarafından kurulmuştur.

Seramik Sanatçısı Füreyya Koral

İsmail Hakkı Oygar'ın seramik sanatına getirdiği çağdaş yaklaşım, diğer sanatçıların da katkıları ile toplumda bu sanata olan ilgiyi artırmış, onların başlattıkları çalışmalar Türk seramik sanatçılarına küçümsenmeyecek uluslararası başarılar kazandırmıştır. ülkede seramik sanatının bu hızlı gelişimi dinamik bir ortam yaratmış ve birçok sanatçının son yıllarda seramik çalışmalarına yönelmesine sebep olmuştur. ülkede düzenlenen seramik sergileri de gerek sayısal, gerekse nitelik bakımından bu gelişmelere paralel- lik göstermektedir.

Fotoğraf Sanatı
Fotoğraf sanatı, Türkiye'ye 1850'lerde girmiş, Cumhuriyet döneminde sanatın her dalında yaşanan yenilikler fotoğrafçılık alanında da etkili olmuştur. Nitekim bu alanda Batı'daki her türlü yeni teknik ülkeye getirilmiş, basında fotoğraf kullanılmaya başlanmıştır. Fotoğraf sanatçısı stüdyodan dışarı çıkarak; ülkenin yaşamını, insanını, doğasını, tarihini görüntülemeye başlamıştır. İlk fotoğraf yarışması 1932'de düzenlenmiştir. Aynı dönemlerde okullara fotoğrafçılık dersleri konmuş ve dernekler kurulmaya başlamıştır.