Denizli'de son yıllarda özellikle tekstil başta olmak üzere hızla gelişen sanayileşmeden bir Denizli mucizesi olarak söz edilebileceği ancak; çeşitli verimlilik sorunlarının henüz tam anlamıyla aşılamadığı belirtildi.
MPM tarafından düzenlenen 3. Verimlilik Kongresi'nde Gümrük Birliği sürecinde Denizli Tekstil Sektörünün Verimlilik Düzeyi ve Rekabet Gücü konu başlıklı bir tebliğ sunan Pamukkale Üniversitesi öğretim üyelerinden Ferhat Erarı; bugün Denizli'de 42 dalda üretim yapan irili ufaklı 3 bine yakın firmanın % 45'inin dokuma sektöründe, % 21.4'nün metal eşya ve % 11'inin de metal ana sanayinde faaliyet gösterdiğini kaydetti. Tebliğde devlet katkısının fazla olmadığı Denizli ekonomisinde ilk göze çarpan özelliğin tekstil başta olmak üzere sanayinin istihdam yaratıcı, dış satıma dönük güçlü bir üretim yapısı oluşturan belirgin bir gelişme gösterdiği belirtildi.
Araştırmanın 1996 yılının ikinci yarısında gerçekleştirildiğine dikkat çeken Erarı, yapılan çalışma ile Denizli tekstil sektörünün yeri ve öneminin ana hatlarıyla ve Gümrük Birliği sürecinde rekabet gücü ve verimlilik düzeyinin istatistiki verilerden yararlanılarak ortaya konmaya çalışıldığını mevcut ve muhtemel sorunlara çözüm önerileri getirildiğini ifade etti.
Denizli'de son yıllarda sadece yatırım malları ve teknoloji dış alımı yapılırken buna karşın başta AB ülkeleri olmak üzere dünyanın pek çok ülkesine 100'ün üzerinde ihracat kaleminde dış satım yapıldığını belirten Ferhat Erarı tebliğinde şu görüşlere yer verdi:
"İhracatta sanayi ürünlerinin payı % 80 civarında olup toplam ihracatın % 70'lik bölümünü tekstil ürünleri oluşturmaktadır.
Denizli'de faaliyet gösteren kuruluşlardan % 46'sı 2 yıl içerisinde % 17'si 2-3 yıl sonra uygun bir zamanda tezgahlarını yenilemeyi düşünmektedir. Bu durum bile önümüzdeki yıllarda ileri teknoloji ürünü makinaların işletmeye sokulacağını göstermekte. Anılan işletmelerde tam kapasite kullanım oranları ortalama % 78 iken ful kapasite kullanım oranları ise ortalama % 69'u bulmaktadır. İşletmelerin % 53'ü tam kapasite ile çalışırken, % 47'si de tam kapasitenin altında fiili kapasitede çalışmakta.
Tekstil işletmelerinin tam kapasite ile çalışamama nedenlerininin başında % 34 oranıyla işçilikle ilgili sorunlar yer almaktadır.
Nitekim bu işletmeler de yaşanan sorunların % 49'unun eleman yokluğu, % 10'arlık paylarla AR-GE ve bilgi yetersizliği, eksik kapasite ile çalışma maliyetlerin yüksekliği, pazarlama problemleri ve rekabet sorunları olduğu işletmelerce belirtilmiştir. Sektördeki değişik verimlilikte çalışma nedenlerini ortadan kaldırmaya yönelik nitelikli eleman yetiştirilmesi olmak üzere gerekli önlemlerin vakit geçirilmeden alınması Gümrük Birliği sürecindeki rekabet yarışının sürekliliği için kaçınılmazdır."
¥ TİCARET VE
EKONOMİ Gazetesi,
(Denizli), Sayı: 5561
* * *